شور داستان نویسی

رمانی شاهکار شاید الهامی یک‌باره باشد و شاید بتواند چیزی باشد که در دوران کاری آدم یک‌بار رخ می‌دهد. ولی با وجود این، باز هم کارِ جادو نیست. شاید برای نویسنده جادویی به نظر برسد. شاید لاف بزند از درونش جوشیده و در مجلات ادبی یا برنامه‌های رادیویی اعتراف کند کتابش خودبه‌خود نوشته شده است. هر نویسنده شور و حال خاص خودش را برای نوشتن دارد، مخصوصاً هر بار که پای میز کارش می‌نشیند. هر رمانی می‌تواند منبع الهامی داشته باشد. شوری که می‌تواند داستانی عالی را به سرانجام برساند، می‌تواند براساس تکنیک‌هایی کاربردی و ساده باشد که همهٔ داستان‌نویسان از آن آگاه‌اند و کاربردش را می‌دانند. شور نوشتن می‌تواند ابزاری کاربردی باشد. منظور از شور چیست؟ خیلی ساده‌اش می‌شود تأکید بر ایده‌هایی که کلمات را بهتر می‌کند. درواقع، برای برطرف‌کردن نیاز خواننده باید کاری ویژه انجام داد. باید چیزی را به خواننده نشان داد. کتاب شور داستان نویسی به شما می‌آموزد این شور چیست و چطور می‌توانید به آن دست پیدا کنید. دونالد ماس در این کتاب علت موفقیت برخی داستان‌ها را توضیح می‌دهد و در توضیحات پیرنگ‌ها، مثال‌هایی را ذکر می‌کند. در پایان هر فصل، برایتان تمرین‌هایی گذاشته‌ شده است. این‌ها ابزارهای عملی هستند؛ تکنیک‌هایی برای تکمیل تئوری‌ها. امتحانشان کنید. نویسنده‌ها دوست دارند توصیه‌های نویسندگی بخوانند و به خودشان بگویند که متوجه شده‌اند چی‌به‌چی است. ولی وقتی پای نوشتن می‌نشینند، اوضاع عین قبل است. هدف نهاییِ این کتاب استفادهٔ شما از این ابزار است و نشان‌دادنش به دیگران. کارکردن با این روش‌ها چالش شما در این کتاب است. وقتی از این تکنیک‌ها جواب گرفتید، می‌توانید بروید و به طرفدارهایتان بگویید کارتان براساس الهام است؛ البته اگر دلتان خواست. درواقع، آن شور و حال تکنیک شماست و استفادهٔ هر روزه از آن راه موفقیت.