تئاتر و نقش شفابخش ان در تعلیم و تربیت

در عصری که بیشتر مردم به سمت سینما، تلویزیون و سایر رسانه‌های مدرن می‌روند «تئاتر» به دلیل ویژگی منحصر به‌ فرد خود، یعنی زنده بودن و ظرفیت بی‌پایانش، قابلیت اجرا در هر شرایط، با هرگونه امکانات و هر تعداد از مخاطب و هنرمند، جایگاه ویژه خودش را دارا می‌باشد و بدون شک پس از این نیز به حیات خود ادامه خواهد داد. در این میان یکی از گونه‌های با ارزش تئاتر، «تئاتر تعلیمی و آموزشی» است. به این معنا که از ویژگی‌های منحصر به‌ فرد تئاتر، در مسیر تعلیم و آموزش استفاده می‌شود. هر چند بسیاری از متخصصان، مقام هنر تئاتر را بسیار بیشتر از وسیله‌ای برای تعلیم و تربیت و ابزاری جهت آموزش در نظر گرفته‌اند. اما به‌ گمان ما، اینکه تئاتر بتواند علاوه بر کارکرد هنری و زیبا شناختی و پرداختن به موضوعاتی جهان‌ شمول و انسانی، در عرصۀ تعلیم و آموزش نیز نقش ایفا کند، نه‌ تنها از شأن و جایگاه آن نمی‌کاهد بلکه نشان از قابلیت بی‌نظیر و انعطاف فوق‌العادۀ این قالب هنری دارد. ریچارد مورس (Richard Morse) در کتاب تئاتر و نقش شفابخش آن در تعلیم و تربیت (Theatre: its healing role in education) بیان می‌کند که تأثیر تئاتر در بالا بردن روحیه‌ی دانش‌آموزان بسیار زیاد است و محیط کلاس را به مکانی شادتر تبدیل می‌کند و باعث ایجاد احساس شور و شادی در آن‌ها می‌شود و عملکردشان در کلاس را بالا می‌برد.