تمثیل

تمثیل شیوه‌ای از تفسیر متن است، که مبتنی بر أن يک متن، یک رویداد، یک واقعة تاریخی یا اسطورهها تفسير مى شوند. اين شيوه از تفسير متن، كشودكى متن به خواننده است. ودرياقت معنا و مفاهيم تهفته دريک اثراست، ماتند تابلوى نقاشى شام آخر داوينجى، باكمدى الھی دانته يا خدايان کوه المب دريونان باستان. دائته از دو شعر عاشقائة خود نقل می کند وسيس زن را در آدم‌ها در مقام تمثيلى از فلسفه تفسير مى كند. بايد كفت كه دائته به هنكام باركو كردن شعری که موضوع عاشقانه ندارد، ازتمثيلى كردن آن خود داری می کند. دراین جانكتة زيركاتهافى وجود دارد. آن ابن است كه تمثيل باعشق همراه شده واين أمرنيازمند بررسى بيش ترى است. با وجود اين، بايد كفته شود كه دائته ميان دو شكل تمثيل تمايزمى كذارد. اولى تمثيل شاعران است و دومى تمثيل الهيون. به نظراو درتمثيل شاعران، كنجينة حقيقت زيٍداستانى زيبا بنهان شده ولزومى ندارد كه حقيقت در جنية لفظى داستان كفته شود. أما كتاب مقدس باتمثيل الهيون تبيين مي شود كه درهردو سطح لفظى وتمثيلى صدق می‌کند