بخشی از کتاب: لیلا خب باقی نوشته ها رو بگو عزیزم بگو غریبه نیست تو جمع همه از خودن! بگو عزیزم، بگو ،استاد بگو اعتراف کن این شعر نوشته ی تو نیست بگو اعتراف کن هیچ کدوم نوشته ی تو نیست بگو این همه سال در حال انجام وظیفه بودی بگو که خامم کردی بگو بگو که خامم کردی خاممون…

آبسورد! آبسورد! آبزورد! آبزورد! پوچی! پوچگرا! بی معنا! بی محتوا! بی...! این‌همه واژه از پس هم، اگر هیچ‌کدام معنایی درست ندهد و همگی معنا باخته باشند، آیا ما با بحران تعریف روبه‌رو نیستیم؟! اگر پاسخ مثبت است، چه کسی واجد این صلاحیت است که این واژه‌ها را از ذهن بزداید؟

این اثر حاوی نوشتارهایی پیرامون نمایش عروسکی است که به بحث درباره ی تبدیل درام های بزرگ، قصه ها و فرهنگ عامیانه به نمایش عروسکی می پردازند، به فضاهای مفهومی در این نوع نمایش نگاهی می کنند و حضور و جایگاه پیتر شومان را در ایران مورد بررسی قرار می دهند.

این اثر پژوهشی ژرف و سترگ در باب مفهوم تعهد در تئاتر محسوب می شود. در توضیح پشت جلد کتاب آمده است: «مجموعه ی سی وشش نوشتار، یک گفت وگو، یک شعر، یک نمایشنامه و یک قصه از فرهاد آئیش، محمود استادمحمد، فرشید ابراهیمیان، حمید امجد، محمد امیریاراحمدی، نرگس امینی، منصور براهیمی، پانته آ بهرام، علیرضا بهنام، آتیلا پسیانی، حمید…

درباره کتاب: خواب دیدم بادِ آرومی که نسیم بود تو موهای تو و نیلوفری که به موهات بود از جا بلند شد و توفانی شد بلند توفانی به قامت خدا از جا بلند شد و نیلوفر و موهای تو رو یک جا بلند کرد و چسبوند به تاق بالاترین جای آسمون غرّشی افتاد تو آسمان و بارون زد سیل می…

مثلِ فخرالدّین عراقی دلداده­‌ی تواَم ای یگانه­‌ترین دلدار! مثلِ شعرِ براهِنی آغشته‌­ی تواَم ای ترانه‌­ترین اسرار! گُم شده هر صدای دلدادگی‌­ام در خواب‌های تو در خواب‌هایی که هنوز نمی‌­دانم که انسانِ متعصّب و خودخواه چگونه می‌تواند از خواب بله حتا از خوابِ تو هم صرفِ نظر کند؟ ای یار ای یگانه‌­ترین دلدار! مثلِ براهنی وَ مثلِ عراقی نه! مثلِ خواب‌هایی…

نمایشنامه ی «سه مرثیه هذیان» را «روزبه حسینی» نگاشته است. ناشر در معرفی این اثر از قول نویسنده آورده است: «منت دارم همراهی گروه اجرایی این نمایش را که نمایثی دل ربایی به صحنه آوردند و یاری ام رساندند بی هیچ فروگذار؛ قدردان لطف بزرگانی که برای مقدمات کتاب چیزهایی ناب نوشته اند. اجرای نمایش سه مرثیه هذیان، در بروشور…