مثلِ فخرالدّین عراقی
دلداده­‌ی تواَم ای یگانه­‌ترین دلدار!
مثلِ شعرِ براهِنی
آغشته‌­ی تواَم ای ترانه‌­ترین اسرار!
گُم شده هر صدای دلدادگی‌­ام در خواب‌های تو
در خواب‌هایی که هنوز
نمی‌­دانم که انسانِ متعصّب و خودخواه
چگونه می‌تواند از خواب
بله حتا از خوابِ تو هم صرفِ نظر کند؟
ای یار ای یگانه‌­ترین دلدار!
مثلِ براهنی وَ مثلِ عراقی نه!
مثلِ خواب‌هایی که می‌­بینی و
با هزار و یک ناز با هزار و یک آواز
توُی خواب هم تویی تویی ای ترانه­‌ترین اسرار!