بخشی از کتاب: دستی به شلوارش کشید و شن های چسبیده به آن را پس زد اما با شن های خیس و نم داری که به پایش چسبیده بودند کاری نمی توانست بکند کفشش را پشت سرش جا گذاشت و در امتداد تلاقی موج و ساحل قدم زنان رو به جلو رفت ممنونم ارغوان بوی خداحافظی می داد؛ میدانست میخواهد…

من از تقدیر معلوم پیش رویم نافرمانی کردم تا تو را داشته باشم. همه من را به این نافرمانی می‌شناختند. اما کسی نمی‌داند که تو چطور آرام و بی‌صدا من را اغوا و مجذوب خود کردی. همه چیز پای من نوشته شد. تو ذاتاً در به دام انداختن بی‌سروصدای آدم‌ها باهوش بودی. به گریه‌های دیگران برای نداشتن تو می‌خندیدم و…

بگو که از دوست داشتن زیاد من که اینجوری به جلزو ولز افتادی! خندید. خواب دیدی؟ بگو که داری دیوونه میشی وقتی نمیتونی هر وقت دلت خواست من و پیش خودت داشته باشی! سرش را بالا گرفت. توهم زدی؟ بگو که گاهی اینقدر دلت برایم تنگ میشه که سرگیجه می گیری؟ نزدیک آمد پر جذبه گفت: حالت خوب نیست.نزدیک شدم…

همان تلخ همیشگی از متن کتاب: از راه پله ها علاوه بر صدای پا، صدای حرف زدن هم می آمد. صدایش را شنیدم. هیچ کدام مان فاصله را نه برمی داشتیم و نه کم می کردیم. جایی حوالی هم نفس می کشیدیم. دوئل راه انداخته بودیم. نه او کنار می کشید و نه من! صدای پایین واضح و واضح تر…

دستانش را به زیر بغل برده و پایش را به نرده تکیه زد.حیاط روشن تر از هر شب دیگری بود و این برای ماهی بود که امشب عهد کرده تا بیشتر نورافشانی کند. به سنگریزه های حیاط زل زده و جای پای دخترک مومشکی را به وضوح روی آن ها دید. دویده بود، کل مسیر حیاط تا در را دویده…

من مطمئنم بارها در بدن های مختلف زاده شده و به این جهان پا گذاشته و هردفعه عاشقت بوده ام؛ وگرنه قدمت یک عشق باید چیزی بیشتر از بیست سال عمر باشد تا این چنین در وجود آدم ریشه بدواند. من اطمینان دارم در همه ی زندگی های بیش از اینم، با هر هیبتی که زاده شده ام، تو را…