زمان و وجود - به انضمام گفتاری در باب پایان فلسفه و وظیفه تفکر

زمان و وجود (به انضمام گفتاری در باب پایان فلسفه و وظیفه تفکر) نه فقط متخصصین فلسفه، بلکه آن ها که به صورت غیر تخصصی مباحث فلسفی را دنبال می کنند و حتی احتمالاً کسانی که کتاب های فلسفی را صرفاً تورقی کرده اند، نام کتاب «هستی و زمان» یا «وجود و زمان» مارتین هایدگر را شنیده اند. «وجود و زمان» یکی از آثار کلاسیک و پایه ای حوزه فلسفه به شمار می رود و بسیار بر اندیشه و تفکر فلسفی قرن بیستم به بعد تاثیر گذاشته است. «زمان و وجود» گفتاری است مرتبط با آنچه هایدگر پیش تر در «وجود و زمان»، در باب هستی و اهمیت و تشخص زمان در هستی، مطرح کرده است. هایدگر در این گفتار، که عنوان آن وارونه عنوان «وجود و زمان» است، به بحث در باب تقدم و تاخر زمان و وجود بر یکدیگر و نیز تقدم ماده تفکر و جهت تفکر و تقدم پیشگاه بر حضور امر حاضر یا برعکس می پردازد. کتاب «زمان و وجود (به انضمام گفتاری در باب پایان فلسفه و وظیفه تفکر)» شامل درس گفتار هایدگر درباره زمان و وجود، خلاصه ای از شش جلسه سمینار، سخنرانی درباره پایان فلسفه و وظیفه تفکر و قطعاتی از بازاندیشی رابطه هایدگر با پدیدارشناسی است. ترجمه فارسی این کتاب از ترجمه انگلیسی جان استمبو انجام شده و مقدمه استمبو بر ترجمه انگلیسی نیز در ترجمه فارسی آمده است. «زمان و وجود (به انضمام گفتاری در باب پایان فلسفه و وظیفه تفکر)» با ترجمه و مقدمه شهاب الدین امیرخانی در بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه منتشر شده است. درباره نویسنده: مارتین هایدگر (1976 – 1889)، فیلسوف آلمانی.