هیچستان
۶۴
صفحه
هیچستان،مجموعه پنج قسمتی از صحنههایی کوچک از زندگی، کتابی کوچک در مقایسه با برخی نمایشنامههای یاسمینا رضا است؛ اما در اندیشههای شایان توجهی وجود دارد، به نظر نمی رسد هدف نویسنده، نگارش زندگینامهاش باشد؛ با وجود این شاید این کتاب تلاشی است برای ابدی کردن صحنههایی از زندگی. من هیچ زبانی را نمیشناسم، هیچ زبانی، از پدرم، مادرم، اجدادم، هیچ زمین یا درختی
این کتاب فعلا ناموجود است
شمارهات را بگذار؛ کدِ تأیید برایت میفرستیم تا حسابت ساخته شود و بهمحضِ موجود شدن خبرت کنیم.
با ادامه، حساب کاربریات (در صورت نبود) ساخته میشود.
مشخصات کتاب
- دستهبندی
- ادبیات و داستان
- شناسه کالا
- kj-234710
- تعداد صفحه
- ۶۴
دیدگاههای کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفری باش که تجربهاش را مینویسد.
اگر این کتاب را دوست داری
رابین اسپیکولند (نویسندهی کتاب سرآمدی در اجرا)
ترجمهی علی عبدالهی، ملیکا نصیر، علی عمویی
ادیبان روز
سید محمد محقق داماد -آیة الله مکارم شیرازی
ترجمهی تحقیق:محمد حسین امراللهی الیزدی
دلیل ما
کتابهای بیشتر از یاسمینا رضا
مشاهدهی همه
یاسمینا رضا
ترجمهی غلامحسین دولت آبادی، زهرا قربان خانلو
افراز
کتابهای بیشتر از افراز
مشاهدهی همه
محمد اوز
ترجمهی فاطمه شباهنگ فر
افراز
محمد اوز
ترجمهی فاطمه شباهنگ فر
افراز
توضیحات
هیچستان،مجموعه پنج قسمتی از صحنههایی کوچک از زندگی، کتابی کوچک در مقایسه با برخی نمایشنامههای یاسمینا رضا است؛ اما در اندیشههای شایان توجهی وجود دارد، به نظر نمی رسد هدف نویسنده، نگارش زندگینامهاش باشد؛ با وجود این شاید این کتاب تلاشی است برای ابدی کردن صحنههایی از زندگی. من هیچ زبانی را نمیشناسم، هیچ زبانی، از پدرم، مادرم، اجدادم، هیچ زمین یا درختی را باز نمی شناسم، هیچ خاکی به من تعلق ندارد همانطور که میگویند من اهل آنجا هستم، خاکی وجود ندارد که در آن نوستالژی بیپردهی کودکی را تجربه کرده باشم، خاکی نیست که رویش بنویسم چه کسی هستم، نمیدانم از کدام شیرهی گیاه تغذیه شدم، نه کلمه زادگاه وجود دارد، نه کلمه تبعید در هر مقطع زمانی که این نمایشنامهها را نوشتهام، به تمام پیامهای آنها باور داشتهام و به خیال آنکه میتواند به جامعهام سودی برساند و شاید گره کوچکی از بینهایت مشکلات آن را بگشاید، نوشته شده است. اما دریغ که هر بار به گذشته نگاه کردهام، تنها حسرت نصیبم شده است. تنها چیزی که باعث امیدم میشود، "تغییری" بوده است که به باور خودم سیر تکاملی داشته، باوری که با گذر زمان تغییر میکرد و من نیز به الگوها، به راههای نپیموده ادامه میدادم، با این امید که حقیقت را بیاموزم، غافل از آن که گوهر حقیقت در اندیشه و زندگی خود ما نهفته است. این حقیقت تنها چیز با ارزشی است که چکیدهی همهی آن تجربیات من است. در اینجا آن را به توی خواننده وشاید اجرا کنندهی این نمایشنامهها تقدیم میکنم...