به تعبیر ژرژ باتای ادبیات بدون شر به امری کسل کننده بدل خواهد شد و آميــزه ی تشویش و مواجهـه ی مخاطب با آن می توانـد ادبیـات را از کسل کنندگی خارج کند،

اگر بخواهیم نظريـات بـاتـای را به شاعـــران و سانگ رایتــرهای این مجموعه تعمیم دهیم باید این گونه عنـوان کرد که اد سندرز با تخطی عامدانه اش از قوانین تبیین شده توسط حاکمیت بارها خویش را به دامان پلیس انداخت، پتی اسمیت با تخطی عامدانه از آرزوهای مادرش راهی متفاوت را برگزیـد، لو ولچ به توصیـه ی گـرتـرود استاین و با تخطی از راه و رسم معمول زندگی به نویسندگی روی آورد، لنور کندل با تخطی از هنجارهای موجود در جامعـه و عرضـه ی اشعـاری اروتیک و پافشاری بر آن ها، نگاه متفاوتی نسبت به شعر را ارائـه داد، آنه والدمن با تخطـی عامدانه از استانداردهای معمـول شعر به ارائـه ی شعـر پرفورمنس همـراه با تشبيهاتــى غير معمول پرداخت، جینیـس جاپلین با سبک زندگی نامتعارف و نگاهی عصیانگر که در آن فریفتـه ى هیچ سیاستمداری نشد و با کمک اجراهای منحصربه فردش در حال لگد زدن به تخم جنسیت بوده است، بث هارت پس از تحمـل رنـج و مـــرارت های فراوان و عقده ی الکترایی نسبت به پدر به بیان مندی متفاوتی در موسیقی دست یافت که در خلاف جهت استانـداردهـای معمـول موسیقی روز بوده است، فرانک اوهارا هم با عصیان نسبت به زندگی متعارف و بدعت نهـادن مکتب نیویورک راه و روش متفاوتی را برگزید، از این رو تمام شاعـــران و سانگ رایتــرهای این مجموعه در حوزه ی شـر طبقه بندی می گردند .