مونتنی (1533-1592) را مبدع فرم جستار می‌دانند، و کتاب جستارهای او حاوی نمونه‌های اعلایی است از این فرم سهل و ممتنع. کتاب حاضر نیز مدخلی است بر کتاب مهم مونتنی. نویسنده در هر فصل از کتابش یکی از ایده‌ها یا تأملات مونتنی را برمی‌گزیند و دربارۀ آن بحث کوتاهی می‌کند: مونتنی مرگ را چطور تفسیر می‌کرد؟ در باب دوستی چه نظری داشت؟ تأملات «کتابی» او چه اهمیتی دارند؟ چرا این‌همه به اطبا بدبین بود؟ سبک موردعلاقه‌اش در نوشتن چه بود؟ دیدگاه‌های سیاسی‌اش چه اهمیتی دارند؟ نویسنده می‌کوشد به این پرسش‌ها، و پرسش‌های مشابه، با استناد به متن جستارها پاسخ دهد. به این ترتیب، خواندن تابستان با مونتنی دست‌کم دو خاصیت دارد: با کار و زندگی و ایده‌های مونتنی ـ با تمام تناقص‌های فکری‌اش ـ آشنا می‌شویم؛ و اینکه در مواجهه با متن اصلی جستارها دیگر دست خالی نیستیم و کم‌و‌بیش می‌دانیم چطور با این اثر مهم رودرو شویم.