سال‌ های مابین پایان سلطنت رضاشاه در شهریور 1320 و سقوط حکومت مصدق در مرداد 1332 یکی از مهم‌ترین ادوار تاریخ قرن بیستم ایران به شمار می‌ رود. با وجود این به دلایل گوناگون هنوز هیچ مطالعة دقیق و جدی دربارة این دوران از سوی ایرانیان و دیگران صورت نگرفته است. اکنون برای نخستین بار دکتر عظیمی، با مطالعة پرونده‌ های سازمان اسناد دولتی انگلستان و طیف گسترده‌ ای از روزنامه‌ های ایرانی و خاطرات و نشریه‌ های سیاسی، یک اثر تحلیلی بسیار جامع و مستند درباره ی سیاست‌ های این دوره به رشتة تحریر درآورده است. دکتر عظیمی با استادی فراوان نشان می‌ دهد که چگونه نقایص ساختاری ذاتی قانون اساسی ایران در به بن‌ بست رسیدن حکومت موثر و عملی در ایران کمک کرد. تفسیر وی توجه خود را بیشتر معطوف به روابط فیمابین مجلس، دربار و دولت می‌ کند. جامعیت و تحقیق دربارة جزئیات این کتاب را یک مقدمه ی ضروری برای هر دانشجوی تاریخ معاصر ساخته است.

دکتر جان گرنی، وادهام کالج، آکسفورد