افتابِ دار

کتاب افتابِ دار رمانی به قلم احمد هاشمی است. این کتاب در سال 1395 به چاپ رسیده و اولین رمان این نویسنده محسوب می شود. احمد هاشمی نویسنده ی ایرانی تبار متولد سال 1357 است. او تاکنون دو رمان منتشر کرده است. کتاب افتابِ دار به زعم خود نویسنده در مورد کسانی است که با روح زندگی در ستیزند و دنیا را با رینگ بوکس اشتباه گرفته اند. تمام شخصیت های این رمان با قاعده و قانون مخصوص خودشان زندگی می کنند و روش زندگی دیگران را به سخره می گیرند. بخش هایی از این کتاب خنده دار است، اما ژانر این کتاب طنز نیست. احمد هاشمی مانند دیگر هم نسلانش از خنده برای هضم اتفاقات دردناک استفاده می کند. ایده ی خام این کتاب با دیدن جوانکی خندان پشت فرمان اتومبیل به ذهن نویسنده رسید. او می گوید که می خواسته بداند ان جوان در چه خیالی است و در چه دنیایی زندگی می کند. شخصیت های اصلی این رمان قبلا در ذهن هاشمی وجود داشتند، ولی این جوانک برای او اخرین قطعه ی پازل بود که جرقه ی شروع این رمان را زد. داستان این کتاب تقریبا در یک روز اتفاق می افتد. رضا با نقشه ی یک کار بزرگ وارد خانه ی کبری خانم می‎شود. باقی داستان عجیب و درهم این رمان در همان روز اتفاق می افتد. پس از غروب و محو شدن افتاب، باقی ماجرا به فردایی موکول می شود که افتاب در اسمان است. افتاب در این داستان تنها خورشیدی که در اسمان می بینیم نیست، بلکه به مفهوم ان در اساطیر ایران اشاره دارد. افتاب در اساطیر ایران نابودکننده ی پلیدی است. این رمان تکه ای از اتفاقات روزمره ی مردم است. در بخشی از داستان شخصیت یدی مقاله ای می نویسد که در ان به مذاکرات هسته ای و ممنوعیت ورود بانوان به استادیوم اشاره می کند. نکات این چنینی باعث می شود که خواننده خودش را در محیط داستان تصور کند. این کتاب تصویری از دنیای اطراف ماست. همان دنیایی که در ان زندگی می کنیم.