ایدا

کتاب ایدا نوشته ی گرترود استاین و ترجمه ی فهیمه زاهدی داستان قدیس تبلیغات است. گرترود استاین از نواوران ادبیات امریکا بود و تحت تأثیر مکاتب و سبک های هنری سعی در ایجاد ابداعات ادبی داشت؛ تا ان جا که در سال های نخست نویسندگی از سوی برخی نویسندگان هم عصرش به سخره گرفته می شد. مترجم کتاب نیز درباره ی شیوه ی نوشتاری او اشاره کرده است: «شیوه ای به دور از منطق روایی، خوددار در نشانه گذاری با کمترین دایره ی واژگان و اکنده از تکرار که تا سال ها دست اویز شوخی و نکوهش بوده و شگفت اینکه در این حال از ان گرته برداری ها می شد و طی چند دهه چون لطیفه و متل بر سر زبان ها بود.» مشهورترین اثر این نویسنده «خودزندگی نامه ی الیس بی. تکلاس» بوده که از زبان شریک زندگی او نوشته شده است. از دیگر اثار او می توان به «سه زندگی»، «دکمه های نرم» و «دکتر فاوست چراغ را روشن می کند» اشاره کرد. استاین خلق رمان «ایدا» را از سال 1937 اغاز کرد و درنهایت در اوریل و می 1940 به پایان رساند. انتشارات رندوم هاوس نیویورک نیز در سال 1941 ان را منتشر کرد. داستان «ایدا» با تولد شخصیت اصلی اغاز می شود: «بچه ای به دنیا امد اسمش ایدا، جلوی امدنش را مادرش با دست گرفته بود اما وقتش که رسید ایدا هم رسید و با رسیدن ایدا همزادش هم رسید. پس شد ایدا ایدا.» شخصیت اصلی داستان در جوانی به شهرت می رسد و در معرض نگاه های همیشه همراه رسانه ها قرار می گیرد و از اینکه اذهان عمومی درباره ی او چگونه فکر می کنند یا او را چگونه می بینند نگران است. ایدا بی ان که شخصیت صاحب اندیشه یا ممتازی داشته باشد، اشتیاق برانگیز به نظر می رسد و این اشتیاق را رسانه ها از او ساخته اند. درحقیقت داستان ایدا نمایشگر الگویی است که رسانه ها ان را تبلیغ و ترویج می کنند.