این همه نوری که نمی توانیم ببینیم

کتاب این همه نوری که نمی توانیم ببینیم رمانی در ژانر تاریخی با موضوع جنگ به قلم انتونی دوئر و ترجمه ی نوشین طیبی است. این کتاب موفق به دریافت جایزه ی بوک بروز در سال انتشارش شد و در سال 2015 جایزه ی پولیتزر را دریافت کرد. بعدتر جوایز معتبر مدال کارنگی ادبیات داستانی و جایزه ی بین المللی کتاب استرالیا را هم به خود اختصاص داد. این همه نوری که نمی توانیم ببینیم پرفروش ترین کتاب 2014 در نیویورک تایمز بود. علاوه براین، این کتاب در رتبه ی دوم پرفروش ترین کتاب های امازون قرار گرفت. انتونی دوئر دانش اموخته ی تاریخ است و در این کتاب، روایتی معتبر از دوران جنگ جهانی دوم را بیان کرده است. نگارش این رمان ده سال طول کشید و دوئر را به نویسنده ی مهمی در ادبیات معاصر تبدیل کرد. در کتاب به صورت هم زمان داستان رندگی دو نفر نقل می شود که در نقطه ای با هم تلاقی می کنند. «ماری لاورا» با پدرش در فرانسه زندگی می کند. او از شش سالگی نابینا شده است. در دوازده سالگی اش پاریس به اشغال نازی ها درمی اید و ماری لاورا به همراه پدرش به شهر سنت مالو می گریزند و به همراه خود جواهری قیمتی به انجا می برند. «ورنر» پسری یتیم است که به همراه خواهر کوچکش در المان زندگی می کند. ورنر به خاطر هوش بالایش از طرف سازمان جوانان هیتلر مأموریتی ویژه برای ردیابی مخالفان پیشوا می گیرد. این مأموریت او را به شهر سنت مالو می رساند و ماری لاورا را ملاقات می کند. داستان در سال 1934 پیش از اغاز جنگ جهانی دوم شروع می شود و در سال 2014 به پایان می رسد. زمانی که سال هاست جنگ به پایان رسیده، اما هنوز اثارش در دنیا مشهود است.