اخلاق عملی
۳۸۳
صفحه
۱۴۰۳
سال چاپ
رقعی
قطع
شمیز
نوع جلد
اخلاق عملی اخلاق عملی | پیتر سینگر | ترجمۀ کیوان شعبانی مقدم تعداد صفحه 383 نوبت چاپ اول قطع کتاب رقعی نوع جلد شومیز انکار حکومت اکثریت، انکار بهترین مبنای ممکن برای نظم دهیِ مسالمتآمیز جامعه است. پس به کجا روی بیاوریم؟ به نوعی حق رأی شایستهسالار، که رأی اضافی را برای افراد باهوشتر یا تحصیلکردهتر درنظر میگیرد؟ آیا میتوانیم درمورد اینکه چه کسی شایس
فروشنده
کتابجم
بیش از ۲۰ هزار فروش موفق با رضایت ۵ ستاره
گارانتی ۳۰ روزه کیفیت کتاب
- ارسال سریع به سراسر کشور
- تضمین اصالت کتاب از ناشر معتبر
- پرداخت امن از درگاه بانکی
مشخصات کتاب
- دستهبندی
- ادبیات و داستان
- شناسه کالا
- kj-056581
- شابک
- ۹۷۸۶۲۲۳۸۴۰۶۹۲
- تعداد صفحه
- ۳۸۳
- قطع
- رقعی
- نوع جلد
- شمیز
- وزن
- ۳۷۹ گرم
- ویرایش
- اول
- سال انتشار شمسی
- ۱۴۰۳
دیدگاههای کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفری باش که تجربهاش را مینویسد.
کتابهای بیشتر از ثالث
مشاهدهی همهکتابهای بیشتر با ترجمهی کیوان شعبانی مقدم
مشاهدهی همهتوضیحات
اخلاق عملی اخلاق عملی | پیتر سینگر | ترجمۀ کیوان شعبانی مقدم تعداد صفحه 383 نوبت چاپ اول قطع کتاب رقعی نوع جلد شومیز انکار حکومت اکثریت، انکار بهترین مبنای ممکن برای نظم دهیِ مسالمتآمیز جامعه است. پس به کجا روی بیاوریم؟ به نوعی حق رأی شایستهسالار، که رأی اضافی را برای افراد باهوشتر یا تحصیلکردهتر درنظر میگیرد؟ آیا میتوانیم درمورد اینکه چه کسی شایستۀ برخورداری از رأی اضافی است توافق کنیم؟ به چه کسی رأی بدهیم؟ به مستبدی خیرخواه؟ بسیاری میپذیرند که اگر میتوانستند، فرد مستبد را برمی گزیدند. نتیجۀ محتملِ کنار گذاشتن حکومت اکثریت، عملاً هیچیک از اینها نیست: این حکومت متعلق به کسانی است که بیشترین زور را دارند. کسانی که درمورد یک موضوع خاص (مثلاً حقوق حیوانات) دست به نافرمانی مدنی میزنند باید به خاطر داشته باشند که موضوعات دیگری وجود خواهند داشت که در آنها، خودشان حامی قانون اند و میخواهند قانون را علیه کسانی که به دنبال توقف رویهای اند که مورد تأیید آنهاست اجرا کنند. بنابراین اصل حکومت اکثریت دارای وزن اخلاقی قابلتوجهی است. توجیه نافرمانی در دیکتاتوری ای همچون آلمان نازی، آسانتراز دموکراسیای همچون ژاپن است. در یک دموکراسی ما باید از انجام هر اقدامی که از آن به عنوان تلاش برای سرکوب اکثریت برداشت می شود اجتناب کنیم، زیرا چنین تلاشهایی به معنای انکار حکومت اکثریت اند، که هیچ جایگزین قابلقبولی برای آن وجود ندارد. البته ممکن است مواردی وجود داشته باشد که تصمیم اکثریت آنقدر وحشتناک است که سرکوب آن، صرفنظر از خطری که دارد موجه باشد. الزامبه اطاعت از تصمیم اکثریت، امری مطلق و بی چون و چرا نیست. ما پایبندی خود را به این اصل نشان می دهیم؛ نه با اطاعت کورکورانه از اکثریت،بلکه با متقاعد ساختن خودمان به اینکه فقط در شرایط نامتعارف و وحشتناک، خودمان را مجاز به نافرمانی میدانیم.












































