انقلاب اسلامی و مبانی بازتولید ان

دو گفتار اول به طور عمده ناظر به آسیب‌شناسی و ضرورت، ارکان و مبانی نقد جمهوری اسلامی به منظور بازتولید انقلاب اسلامی است. فصل‌های سوم تا پنجم معطوف به ارائه تبیینی علّی و فلسفی بر اساس روش‌شناسی رئالیسم از انقلاب اسلامی است. فصل‌های ششم تا نهم کتاب، با محوریت اندیشه سیاسی امام (ره)، ناظر به مفاهیم مشروعیت، مردم‌سالاری دینی و آزادی و دموکراسی (مردم‌سالاری) است. فصل‌های دهم و یازدهم اشاره به برخی دستاوردها و ضعف‌ها دارد و در نهایت در قالب فصل‌های دوازدهم و سیزدهم به دو بسط فکری و اجتماعی انقلاب اسلامی، یعنی جریان نوظهور اصول‌گرایی خلاق و انتقادی و جنبش حزب‌الله اشاره شده است. در مجموع، نگرش صدرایی امام در تبیین انقلاب اسلامی، فلسفه اجتماعی و نگرش ویژه ایشان به جامعه و نگاه مبتنی بر تعامل دین و جامعه و به‌اصطلاح نگاه ربطی و ارائه تعریفی بدیع از مشروعیت به‌عنوان ترجمانی از دو مؤلفه حقانیت و مقبولیت، همراه به اشاره به برخی دستاوردهای عملی، فکری و اجتماعی از اشارات مورد نظر در مجموعه گفتارهاست.