انتونن ارتو و اثرش

آنتونن آرتو و اثرش اثر مارتین اسلین ترجمه‌ی امیر شاکری کتاب «آنتونن آرتو و اثرش» درحالی‌که نظرات آنتونن آرتو درباره‌ی تئاتر را وارسی می‌کند، می‌کوشد تا آن‌ها را در عرصه‌ی وسیع‌تر اهمیت او به‌عنوان شخصیتی مکتب‌ساز، نیرویی انقلابی و مورد روانشناسانه‌ی بی‌نظیر تاریخی بررسی کند. درباره‌ی نویسنده: مارتین جولیوس اسلین (۶ ژوئن ۱۹۱۸ – ۲۴ فوریه ۲۰۰۲) یک تهیه‌کننده، منتقد، نمایش‌نامه‌نویس، روزنامه نگار، مجارستانی بود. وی بیشتر بخاطر تأثیرش بر روی تئاتر ابسورد معروف است. عنوان «تئاتر ابسورد» (پوچ، بی معنی، یاوه) را اولین بار “مارتین اسلین”، در کتابی به همین نام ثبت کرد. مارتین اسلین در ایران با کتاب‌های تئاتر ابسورد و دنیای نمایش، بررسی آثار پینتر و تک‌نگاری درباره برتولت برشت شناخته‌شده‌است. او از منتقدان و استادان برجسته تئاتر محسوب می‌شود که با تحلیل‌هایی که بر نمایشنامه نویسندگانی همچون ساموئل بکت، آرتور آداموف، اوژن یونسکو، ژان ژنه و… انجام داده دین بزرگی بر گردن تحلیل تئاتر نیمه دوّم قرن بیستم دارد. درباره‌ی کتاب: این مطالعه‌ی مختصر، درحالی‌که نظرات آنتونن آرتو درباره‌ی تئاتر را وارسی می‌کند، می‌کوشد تا آن‌ها را در عرصه‌ی وسیع‌تر اهمیت او به‌عنوان شخصیتی مکتب‌ساز، نیرویی انقلابی و مورد روانشناسانه‌ی بی‌نظیر تاریخی بررسی کند. چون زندگی و اثر آرتو به‌شکلی جدایی‌ناپذیر درهم تنیده و برهم بافته شده‌ است، بخشی قابل‌توجه از این کتاب به شرح زندگی او می‌پردازد. در بخشی از این کتاب می‌خوانیم: آنتونن آرتو، مردی که زیست و زجر کشید و خروشید و معشوق دوستانش شد، مرده است. او دیگر نیست، اما لِرد وجودش ـ یک میلیون کلمه‌ی به‌خط‌شده در منتخب نامه‌ها و نوشته‌هایش، نقاشی‌هایش، حالت بدن متحرک در فیلم‌هایش، و خش صدای ضبط‌شده‌اش ـ نه‌فقط باقی است، بلکه همچنان مدهوش‌کننده است. و همانند آن جنازه‌ای که در نمایشنامه‌ی یونسکو انبساط‌یافتنش ادامه‌دار است، بسط یافتن یادگاران آرتو نیز ادامه‌دار است. اما اثر خود آرتو، درهم متراکم شدن خاطرات آن‌هایی که می‌شناختندش، این توضیحات و تفسیرات و این مقالاتی است که این یا آن گروه یا مریدان و پیروانش را به تقلید از اعمالش یا زندگی با تصویر یا تمثالش ترغیب می‌کند.