ارزیابی الگوی تحلیلی میشل فوكو در مطالعات دینی

امروزه بسیاری از متفکران ایرانی در عرصة مطالعات سیاسی ـ اجتماعی متأثر از اندیشة نسبی‏گرایانة میشل فوکو هستند؛ در حالی‏که به دلیل مبانی ذات‏ گرایانه و حقیقت ‏گرایانه در اندیشة دینی باید از نگاه نسبی‏ گرایانة گفتمانی پرهیز کرد. نفی ازلی و ابدی بودن حقیقت و ناشی دانستن آن از گفتمان‏ های خاص، سنخیتی با مبانی و اصول اسلامی و لایه‏ های آن ندارد. تن دادن به نسبت هستی ‏شناختی، معرفتی و ارزشی این اندیشه با دین و مکتب فکری اسلام سازگار نیست. تنها لایة مورد قبول در اندیشة فوکو ارجاع دادن به یک امر واقع و بیرونی (زمینه) است که این بهره‏ برداری نباید به تاریخ ‏گرایی و زمینه‏ گرایی منتهی شود.اثر حاضر، الگوی تحلیلی میشل فوکو را در مطالعات دینی، در فصل ‏های متعددی ارزیابی کرده است.