از پشت پنجره

تنها ارتباط متیو با دنیای بیرون، پنجره‌ی اتاقش است که از آن زندگی روزمره‌ی همسایه‌ها را تماشا می‌کند و هر چیزی را که می‌بیند با دقت در دفترچه‌اش یادداشت می‌کند. وسواس متیو باعث شده برای دوری از میکروب، بیماری و آلودگی همیشه از دستکش یک‌بار مصرف استفاده کند، مدام دست‌هایش را بشوید و اجازه ندهد کسی وارد اتاق، یا همان حریم خصوصی‌اش شود. همین موضوع باعث شده متیو منزوی و تنها باشد و کم‌کم به خاطر همین وسواس و اختلال، مدرسه را رها کند و کل زندگی‌اش را پشت پنجره‌ی اتاقش بگذراند. متیو انگار ماهی‌قرمز کوچکی‌ست که گرفتار تنگ بلوری‌اش شده و بیرون از آن می‌میرد. وسواس جبری اختلالی است که کمتر به آن پرداخته شده و طبق آماری که در متن داستان ذکر شده از هر سه هزار نفر، بیست نفر به آن مبتلا هستند. پس شناخت این نوع اختلال لازم و ضروری است. با مطالعه‌ی این اثر، خواننده با این افراد احساس همدردی می‌کند و جهان را از زاویه‌ی دید آن‌ها می‌بیند.