بیا برایت قصه ای بگویم – چشم و چراغ ۶

گزیده ای از کتاب بیا برایت قصه‌ای بگویم خورخه در هر نشستی داستان تعریف نمی کرد، اما به هر دلیلی من یکیک داستان هایی را که او در طی یک سال و نیم در مان تعریف کرد، به یاد دارم. در آغاز کتاب بیا برایت قصه‌ای بگویممی خوانیم پيشگفتار مترجم.. 9 فیل در زنجیر. 11 عامل تعمیم‌بخشی.. 15 سینه یا شیر. 19 آجر بومرنگی.. 21 ارزش واقعی انگشتری… 25 شاه دمدمی‌مزاج.. 29 قورباغه‌ها در خامه. 33 مردی که باور داشت مرده است…. 35 دربان مسافرخانه. 39 دو شماره کوچک‌تر. 45 نجاری «شمارۀ هفت» 51 ادعای مالکیت…. 57 مسابقۀ آوازخوانی.. 59 این چه نوع درمانی است؟. 63 گنج مدفون شده. 71 به‌خاطر یک کوزه شراب… 75 تنها یا با همراه. 81 زن ناشنوا 87 مخلوط نکن! 91 بال برای پرواز است…. 97 تو کیستی؟. 99 گذر از رودخانه. 107 هدیه‌هایی برای مهاراجه. 111 در جستجوی عارف…. 115 هیزم‌شکن یکدنده. 123 مرغ و جوجه مرغابی‌ها 127 گوسفندهای بیچاره. 131 دیگ باردار. 135 نگاه عاشقانه. 141 ساقه‌های درخت اُمبو. 143 هزارتو. 149 دایرۀ نود و نه. 153 سنتار. 163 دوبار دیوژن.. 167 برگشت به سکه‌ها 171 ساعتی که روی هفت متوقف مانده بود. 181 عدس…. 185 شاهی که می‌خواست پرستیده شود. 189 ده فرمان.. 193 گربۀ آشرام. 199 دستگاه دروغ‌یاب… 203 من پیتر هستم.. 209 رؤیای یک برده. 217 زن مرد نابینا 221 اعدام. 225 قاضی عادل.. 235 مغازۀ حقیقت‌فروشی.. 247 پرسش‌ها 251 نخل‌کار. 255 طرد خود. 261 پایان کلام. 269 منابع الهام‌بخش…. 277 پيشگفتار مترجم خورخه بوکای از میان نویسندگان آمریکای لاتین چهرۀ کمتر شناخته شده‌ای برای خوانندگان ایرانی است. بوکای متولد سال ١٩٤٩ در بوئنوس‌آیرس آرژانتین، نویسنده، روانکاو و درمانگر جامع ١ است. ازجمله اثرهای او می‌توان از کتاب‌های «داستان‌های تفکرانگیز»، «با چشمان باز عاشق باش» و «روی من حساب کن» نام برد. کتابی که در دست دارید، دیده‌های بوکای در جریان فعالیت‌های روانپزشکی‌اش و نیز نظریات وی در مورد روان انسانی است که به زبان داستان آنها را بیان کرده است. شاید برای خوانندگان ایرانی که به گنج گرانبار ادبیات فارسی دسترسی دارند، برخی از این داستان‌ها آشنا یا تکراری باشند، اما ترکیب این داستان‌ها با محور روانشناسی و برداشت نوین بوکای از این داستان‌ها مانع از ملال خوانندگان می‌شود و دریچه جدیدی برای نگرش به داستان‌های کهن می‌گشاید. ١ . (Gestalttherapie) مکتبی در روانشناسی است که توسط فریتس و لوره پرلز در سال ١٩٤١ در آفریقای جنوبی پایه‌گذاری شد. مفهوم گرهی این مکتب «شکل ناقص» است، به این معنی که روند همخوانی ارگانیسم و روح با محیطش در روند تماس‌گیری به علت اختلالاتی تکمیل نشده است. به همین دلیل «شکل کاملی» بوجود نیامده است. این مکتب بر این باور که ادراک، هستی اجتماعی و موجودیت فردی چیزی فراتر از حواس جداگانه است. کل چیزی بیشتر از جمع عناصر جداگانه است.