جریان بنکسی همین است؛ تنها حقیقتی که در مورد او قطعیت دارد، آثارش است. صحبت از زندگی‌اش که می‌شود، حقیقت از افسانه به‌سختی قابل تشخیص است. عقل سلیم می‌گوید افسانه است، اما در نهایت مجبور می‌شود جایی بین حقیقت و افسانه از زندگی و آثار این هنرمند رمزگشایی کند؛ هنرمندی که ترجیح می‌دهد آثارش دیده شوند، نه خودش. کتاب «بنکسی» به زندگی و آثار شخصیت کانونی و بی‌بدیل این الگوی خلاقانه جدید می‌پردازد. هنرمندی که با جهش از دنیای هنر، آثار خود را نه برای کیوریتورها، منتقدان و مدیران موزه‌ها، بلکه مستقیماً برای مردم عادی به نمایش گذاشته و آن‌ها را در مرکز گفتمان‌های اجتماعی قرار داده است.