چشم‌انداز امپرسیونیسم

آدمی وقتی در مقابل تابلوهای درخشان امپرسیونیست‌ها قرار می‌گیرد به زحمت می‌تواند باور کند که بیشتر آفرینندگان این تابلوها، علی رغم تیره‌بختی‌هایشان، زیبائی‌های عمیق طبیعت را با رنگ‌هایشان آنچنان نموده‌اند که گویی سرود نیک زیستن را سر می‌دهند. آنها با وجود دشواری‌ها، در تمامی لحظات با پیکاری قهرمانانه و شجاعتی بی‌نظیر در برابر تحقیرهای مردمی که کورکورانه علیه این هنرمندان نوجو بسیج شده بودند، ایستادند. ضربه‌ها را به جان خریدند و محرومیت‌ها را تا لحظه‌ی پیروزی و استیلای کامل تحمل کردند. اولین قربانی این راه مانه بود. مردم با چنان خشمی با آنها روبرو می‌شدند که آنها هرگز قادر نبودند در کافه‌ای دور میزی جمع شوند. چون بلافاصله هر یک با انگشت، آنها را به دیگری نشان می‌داد و به سخره می‌گرفت. مهم‌تر از همه عیب‌جویی‌های آلبر ولف در فیگارو است. که اجتماع آنها را «جتماع پوچی‌ها» می‌نامید…