دایرة المعارف مصور هواپیما، یک قرن تلاش برای تسخیر اسمان

این کتاب به تاریخ همۀ ماشین‌های پرنده که بشر از ابتدا تا امروز ساخته، ازجمله هواپیما و بالگرد می پردازد. نویسنده در ابتدای کتاب مقدمه کوتاهی آورده و پیشینه اختراع هواپیما را در آن ذکر کرده است. بعد از این مقدمه کوتاه، کتاب وارد بخش اصلی‌اش، یعنی معرفی اختراعات و هواپیماهای ساخته شده توسط بشر می‌شود. هریک از فصل‌های این کتاب به یک دهه از تحولات صنعت پرواز اختصاص دارد که از قبل از دهۀه ۲۰ آغاز و با فصل پس از سال ۲۰۰۰ پایان می‌یابد. در کنار مطالبی که دربارۀ هر هواپیما و ماشین پرنده ذکر شده، تصاویر مختلفی درج شده است که سهم پرنده‌های تأثیرگذار در تاریخ پرواز در زمینۀ تصویر و توضیحات، بیشتر از باقی هواپیماهاست. موتورهای هواپیما و چگونگی توسعه آنها، تاریخ تولید بالگردها و همین طور هواپیماهای جنگنده ازجمله مطالب دیگری است که در این دایره‌المعارف به آنها اشاره شده است. ازجمله پرنده‌های ساخت بشر که در این کتاب به طور مطلوب معرفی شده‌اند، می‌توان به بالگرد بل ۲۱۴ که در جنگ ویتنام نقشی حیاتی برای ارتش آمریکا ایفا کرد یا جنگنده بمب افکن فانتوم اف۴ اشاره کرده که یکی از جنگنده‌های حیاتی و مهم نیروی هوایی کشورمان است. در قسمتی از این کتاب که مربوط به فانتوم اف۴ است، می‌خوانیم: «فانتوم F-۴ جنگنده‌ای بسیار بزرگ و مستحکم بود. ساختار زمخت آن از هویت هواپیما به عنوان یک جنگنده ناونشین ریشه می گرفت که باید تنش‌ها و کشش‌های سخت پروازهای پرتابی و فرود با قلاب کاهش سرعت را تحمل می‌کرد. ارابه فرود سنگین هواپیما نیز از آغاز به کار آن به‌عنوان یک هواپیمای ناونشین ناشی می‌شد. قسمت عقب هواپیما از تیتانیوم و فولاد مقاوم در برابر گرما ساخته شد تا در مقابل دماهای بالای گازهای خروجی از موتور مقاوم باشد. لبۀ جلویی بال که به شکل دندان‌های سگ بود برای بهبود کنترل در زوایای تند حمله اضافه شد. موتورهای توربوجت جی ۷۹ این هواپیما در پرواز بسیار دودزا بودند. کابین خلبان؛ اف۴ هواپیمایی دو نفره با جایگیری خلبان در صندلی جلو بود. صندلی عقب از جانب یک عضو پروازی که با واژه‌های متفاوتی در نیروهای هوایی مختلف شناخته می شود -اپراتور سامانه اسلحه، افسر رهگیری رادار، یا راهبر- اشغال می شد. کابین خلبان الگویی از یک جنگنده دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بود و از صفحات مدرج عقربه‌ای و تجهیزات پرواز پر شده. میدان دید عقب از صندلی خلبان کم بود، که کنترل چشمی خلبان از فضای پشت هواپیما، یا «پشت سر پائیدن» را با مشکل نسبی مواجه می ساخت…» کتابفروشی اینترنتی آبان