دکور سینما

صحنه را بچین، دوربین را روشن کن! مورخان سینما معمولاً وقتی به سرآغازهای این هنر می‌پردازند، از برادران مولیر نام می‌برند. نام برادران مولیر چنان بر ابتدای تاریخ سینما سنگینی می‌کند که نام دیگر پیشگامان این عرصه به دست فراموشی سپرده می‌شود. از آن جمله است ژرژ ملی‌یس، مدیر تئاتر روبر-هودن، که نخستین استودیو تاریخ سینما به نام او به ثبت رسیده است. در حالی که لومیرها در فیلم‌های خود معمولاً از دکورهای خارجی و دکورهای ازپیش‌موجود استفاده می‌کردند، ملی‌یس به‌عنوان کارگردانی که پایی در تئاتر داشت، فیلم‌های خود را در انبار بزرگی می‌ساخت که در آن دکورهایش را برپا کرده بود. گرچه امروز همچنان می‌توان فیلم‌هایی را به‌ویژه با رویکرد هنری سراغ گرفت که تا حد امکان فاقد دکورهای طراحی‌شده هستند، اما به‌طور کلی تاریخ سینما بدون استودیوها و دکورها به‌سختی تصورکردنی است. فرانسواز پوئو در کتاب «دکور سینما» که در مجموعه‌ی «دفترهای کوچک کایه‌دوسینما» منتشر شده، کوشیده است مختصر و مفید به سیری که دکور در تاریخ سینما پشت سر گذاشته است، پرتو تازه‌ای بیفکند. این کتاب که با ترجمه‌ی عظیم جابری و از سوی انتشارات افراز منتشر شده، مشتمل بر دو بخش می‌شود. در بخش نخست که خود به ۴فصل تقسیم شده، از پیدایش دکور در سینما، تحولات سال‌های دهه‌ی ۲۰میلادی، گذار به سینمای ناطق و موج نو و دست آخر سال‌های پایانی سلطه‌ی استودیوها و انقلاب در دکور صحبت به میان می‌آید. بخش دوم کتاب نیز به متن‌ها، اسناد و مصاحبه‌هایی درباره‌ی دکور سینما اختصاص دارد. با هم پاره‌ای از این کتاب را می‌خوانیم: پس از آن‌که استودیوی مونروی تبدیل به تئاتر شد و فیلم‌های ملی‌یس سوختند یا به فروش رسیدند، کارش به یک دکان اسباب‌بازی‌فروشی در ایستگاه مونپارناس ختم شد و سپس در سال ۱۹۳۸ از دنیا رفت. استودیویش را ده‌سال بعد خراب کردند، تنها چیزی که از او باقی مانده، نقاشی دیواری‌ای به‌شکل معرق‌کاری از سفر به ماه در کنج خیابان دوبرگ و خیابان کاپیتن دریفوس است، همچنین یکی از سینماهای شهرداری که از سال ۱۹۸۷ به اسم او نامگذاری شده است. خرید از اپلیکیشن افراز با ۲۰درصد تخفیف http:// ebook.afrazbook.com