دولت های توسعه خواه

برخی دولت‌ها ظرفیت بالاتری دارند و برخی ظرفیتی متوسط و برخی نیز به طور کل فاقد ظرفیت توسعه‌گرایانه هستند. دولت‌هایی که ظرفیت بالایی دارند، دیوان‌سالاری محکم‌تر و قوی‌تری نیز دارند. دیوان‌سالاری که قدرت تدوین سیاست صنعتی با هدف انتقال دانش علمی و فنی پیشرفته و حرکت رو به پیشرفت را در زنجیره‌های ارزش جهانی دارد؛ با جهان تعامل قوی‌تری دارد و از نظر سرمایه‌گذاری‌های مهم مخصوصا در حوزه سرمایه انسانی، عالی عمل می‌کند. در دوران پس از جنگ جهانی دوم، مفهوم دولت‌ توسعه‌خواه برای تبیین رشد سریع تعدادی از کشورهای شرق آسیا به وجود آمد. دولت توسعه‌خواه اصولا دولتی است که دولتمردان آن از نزدیک درگیر برنامه‌ریزی‌های اقتصادی خرد و کلان، برای رشد اقتصادی هستند. این کتاب به بررسی رویکردهای  دولت‌های توسعه خواه ، هم در کشورهای پیشرفته صنعتی و هم در جهان در حال توسعه، می‌پردازد. فصل اول کتاب به بنیان‌گذاران مفهوم دولت توسعه‌خواه می‌پردازد. فصل دوم، نگاهی دارد به پیشینه و آن چیزی که اریک رینرت با عنوان «نگاهی دیگر» مطرح می‌کند. هر چند مفهوم دولت توسعه‌خواه در زمانی خاص ظهور کرد، ایده‌های اساسی همراه با آن، سابقۀ خیلی بیشتری دارد و به زمان‌های قدیمی‌تری بازمی‌گردد. فصل سوم، نگاه نزدیک‌تری به رابطه میان مداخل و رشد، با لحاظ هم پیشبرد نظری جانسون و هم تحلیل سایر موارد سرمشق گونه (پارادایمیک) جنوب شرقی آسیا دارد. فصل چهارم، اقتصاد سیاسی  دولت‌های توسعه خواه  را در نظر می‌گیرد و به ریشه‌های آن‌ها می‌پردازد. فصل پنجم، افول ظاهری و احیای مجدد مفهوم دولت توسعه‌خواه را مدنظر قرار می‌دهد. در فصل پایانی، نویسنده سهم ماندگار رویکرد دولت توسعه‌خواه را خلاصه می‌کند و به رابطه مناسب میان دولت، مردم و بازار در فرآیند رشد می‌پردازد.