در مجلس تشرف

این وجیزه تاریخ‌نگاری نیست؛ چرخشی است میان حیاتی که چونان پیچ و تاب اسلیمی‌های اصفهان ذاتی را میان صفات می‌جوید؛ استعاره‌هایی از شخصیت‌های واقعی که در پیچ و تاب رویدادها عندالاقتضا خودی می‌نمایند و طرحی تازه را قلم‌انداز می‌کنند تا بویی بلکه هوایی از حال و روزگار این زیستِ عارفانه پیش چشم بگذارند که اگر جز این باشد، درام را چه به ساحت عرفانی اسلیم! تا چه پیش افتد و چه در نظر آید.»