درآمدی بر انسان شناسی

«درآمدی بر انسان شناسی» تلاش می کند با رویکردی میان رشته ای و ترکیب مباحث ژنتیک، تاریخ، جغرافیا، روان شناسی و جامعه شناسی؛ قابل دسترس و در عین حال پیچیده ترین موضوع پیش روی بشر، یعنی «انسان»، را بررسی کند. همه ی ما فارغ از سطح سواد، تجربیات و مکانی که در آن زندگی می کنیم، حداقل یک بار از خود پرسیده ایم، کیست که در آینه به ما می نگرد؟ در حال حاضر، انسان به سطح بی سابقه ای از علم و فناوری رسیده است. تاکنون هیچ گاه بشر تا این اندازه به جهان اطراف خود اشراف نداشته است. امروزه از دورترین کهکشان ها تا ریزترین ذره ها زیر نگاه ما قرار دارند. سرعت انتقال اطلاعات و نیز امکان جابه جایی بشر منجر شده است که تعداد زیادی از ما بتوانیم حتی اطلاعات دورافتاده ترین نقاط جهان و عجیبب ترین مردم و موجودات را در سریع ترین زمان به دست آوریم. ولی با وجود تمام این پیشرفت ها و حجم گسترده ی اطلاعات، میزان دانش اندکی که از خودمان داریم تکان دهنده است. تمام دانش ما درباره ی خودمان، به فرضیاتی محدود می شود که ممکن است، هر لحظه با کشف فسیلی در یک نقطه ی دورافتاده از جهان زیر سؤال برود. دو دلیل عمده برای این حجم بزرگ از ناآگاهی وجود دارد. یکی عدم وجود شواهد تاریخی کافی در مورد تاریخ تکامل بشر و دومی تعدد نظرات و عقاید دانشمندان در مورد روند تکامل بشر. با مطالعه ی انسان شناسی متوجه خواهیم شد که چه چیزی ما را انسان کرده است و چگونه این ویژگی مشترک انسانی، با وجود اختلاف رنگ پوست و مو، قد و وزن و زبانمان، بین همه به اشتراک گذاشته شده است. انسان شناسی تصویر روشن تری را از ترکیب فرهنگی، منابع شخصی و افرادی که پیش از ما آمدند و شیوه ی تفکر ما را شکل دادند، به دست می دهد.