فیضیه در گذر تاریخ

«… تمام همت و تلاش آیت­الله العظمی حائری یزدی صرف احیاء حوزه­ی علمیه و بقاء آن در برابر تهاجمات رضاشاه گردید. از آن زمان به بعد، فیضیه مرکز و کانون تحوّلات سیاسی و بعضاً اجتماعی شد. از فعالیت­های مؤثر انجام شده در این مرکز فرهنگی سیاسی در دوره­ی زعامت آیت­الله العظمی بروجردی می­توان به فعالیت فزاینده­ی فدائیان اسلام از سال­های 1329 به بعد در قضایایی چون ملی شدن صنعت نفت، انتقال جنازه­ی رضا شاه به ایران، اشغال فلسطین و تشکیل دولت غاصب اسرائیل و… اشاره کرد. دهه­ی چهل شمسی اوج فعالیت­های سیاسی طلاب و روحانیان در این مرکز است. اقدام وحشیانه­ی رژیم طاغوت در حمله به فیضیه در دوم فروردین سال 1342 و 17 خرداد سال 1354 هرگز از ذهن و خاطره­ی مردم و از سینه تاریخ پاک نخواهد شد. زخم­خوردگان و مجروحان آن حوادث تلخ و سیاه، اکنون و در سالخوردگی نیز از تاریکی و ددمنشی آن روزهای استبداد ستم­شاهی در رنجند. نیز سخنرانی­های آتشین انقلابیون به ویژه امام خمینی در عصر عاشورای 1383 قمری از نقاط عطف این مدرسه محسوب می­شود. استقبال باشکوه مردم قم از امام پس از پیروزی انقلاب اسلامی و حضور ایشان در اولین ساعات ورود به قم در مدرسه­ی فیضیه و سخنرانی در آن از نکات قابل ذکر است…»