قلمروی مطلوب زنان در پارک های شهری Women’sideal territory in urban parks

در این کتاب تلاش بر این بوده است تا با استفاده از تحقیقات مختلف و استفاده از روش های کمی و کیفی در کنار یکدیگر و نتیجه گیری از آن ها، مؤلفه های تأثیرگذار بر ایجاد قلمروی مطلوب زنان را فراهم آورد. قلمرو فضایی محدود شده است که یک شخص یا گروه از آن استفاده و از آن چون فضایی انحصاری دفاع می کند. طراحی شهری که در ابتدا به بعد زیبایی شناسی می پرداخت، اکنون به کیفیت قلمرو عمومی از نظر کالبدی، اجتماعی، فرهنگی و ایجاد مکان هایی برای استفاده مردم می پردازد. امروزه زنان مانند مردان در اجتماع حضور دارند ولی قدرت کافی جهت انتخاب قلمروی مطلوب خود ندارند و به عنوان اقشار آسیب پذیر ارزش و جایگاهشان در فضاهای شهری نادیده گرفته شده و قلمروی مطلوبی جهت استفاده و لذت از فضاهای شهری نداشته اند. پژوهش این کتاب از لحاظ نوع داده ها توصیفی - تحلیلی/پیمایشی است. نوع مطالعه به صورت کمی و کیفی بوده و مطالعات به دو روش میدانی و کتابخانه ای انجام شده است. جامعه ی آماری شامل زنان با فرهنگ ها، سنین و رفتارهای مختلف در سه نوع فضای شهری تبریز (پارک ایل گلی، پارک بانوان شمس و پارک ولیعصر) می باشد.