قصد و عدم وقوع

مجموعه تحليل ها و نوشته ‏هايي است كه با رويكردي اجتماعي سياسي و در تبيين مسئوليت حوزه‏هاي علميه و حكومت اسلامي نگارش يافته است. نويسنده با يادآوري معارف و آموزه‏هاي دين و اهداف بعثت پيامبران بر عدالت اجتماعي تأكيد مي‏كند و آن را مشخص‏ترين آموزه اجتماعي شيعه مي‏داند. عدالت پايه رشد انسانها و رسيدن به تكامل معنوي است. نويسنده از آسيبهاي انقلاب اسلامي و مشكلات آن بحث مي‏كند و با ارائه راهكارهايي به حوزه‏هاي علميه بر مقابله با ارتجاع، جهالت، عدم مسئوليت، فسق و فجور كه عموماً توسط سرمايه‏داران و متكاثران ايجاد مي‏شود، تأكيد مي‏نمايد.