هارمونی کلاسیک

سی. اچ. کیتسون با قلم توانای خود کتاب هارمونی کلاسیک را به رشته‌ی تحریر درآورده و مصطفی کمال پورتراب، از چهره‌های نام‌آشنای موسیقی ایران، آن را به فارسی ترجمه کرده است. هارمونی دانشی است که از خصوصیات آکوردها و توانایی پیوندشان با یکدیگر با توجه به ارزش‌های ساختمانی ملودیک و وزنی آن‌ها بحث می‌کند؛ به عبارت دیگر این علم برای چندبخشی کردن موسیقی بر پایه‌ی خصوصیت‌های آکوردها و چگونگی وصلشان به یکدیگر به قصد ساختن ملودی به کار می‌رود. کسانی که در پی فراگیری علم هارمونی هستند، باید به تئوری بنیادی موسیقی احاطه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی کامل داشته باشند. علم هماهنگی یا هارمونی، اغلب به جنبه‌ی عمودی موسیقی اشاره دارد و متمایز از حرکت افقی و ملودیک است. نقطه‌ی مقابل آن کنترپوان قرار دارد که رابطه‌ی بین خطوط ملودیک و چندصدایی مستقل را بیان می‌کند و گاهی تفاوت آن را با هارمونی مشخص می‌کند. هر مقام، سیستم، گام یا هر زبان موسیقیایی ویژگی‌های مخصوص به خود را دارد و علم هارمونی وسیله‌ای است که آهنگسازان بااستعداد و آگاه با استفاده از این ویژگی‌ها، فضاهایی خیال‌انگیز متناسب با ملودی‌های آن زبان ایجاد می‌کنند. به عبارت دیگر، ملودی و هارمونی با اتحاد و یگانگی خود به عنوان تار و پود، بافت موسیقی را به وجود می‌آورد. چارلز هربرت کیتسون، کتاب هارمونی کلاسیک را در سه فصل تدوین کرده است: فصل اول به کارهای تمرینی در تربیت گوش و شناخت آکوردها می‌پردازد. فصل دوم شامل آکوردهای هفتم دیاتونیک، موارد استفاده‌ی خاص آکوردهای هفتم دیاتونیک و چند بحث دیگر است. فصل سوم کتاب نیز شامل مباحث مربوط به آکوردهای کروماتیک روتنیک سه‌صدایی و آکوردهای هفتم و چند موضوع دیگر است.