هفت شجاعان

ایشان پس از مقدمه، در اولین فصل کتاب، شهر هفشجان را معرفی کرده تا خواننده اطلاعات لازم را از این شهر به دست آورد. نکته دیگر درباره زبان کتاب است. نوع نوشتار جملات دقیقا ً به گونه ای نیست که نقل شده اما ساختار کلی جملات چندان تغییر نکرده است. زبان آن ساده و بی پیرایه است. گاهی جملات به زبان محاوره نزدیک می شود و گاهی از ادبیات روزنامه ای پیروی می کند. تعمدا ً سعی چندانی برای تغییر زبان یا تبدیل آن به زبان روایی و کلاسیک نشده است. می توان گفت خاطرات، غالبا ً جزئی بیان شده و هر قسمت کوتاه با تیتری جداگانه تفکیک شده است گزیده متن یکی از مشاغل مهم و سنتی مردم هفشجان (هفت شجاعان) سنگ تراشی بوده و شیر سنگی به روی قبرهای کسانی گذاشته می شود که دلیر، شجاع و رشید بوده اند.