بانوی سرخ پوش بر زمینه ی خاکستری

نیکلاس و دوستانش در سان‌خولیو هر روز بعدازظهر اخبار جدید را به ما می‌دادند. تو تمام شب را به بازپرسی در بازداشتگاه مدیریت کل امنیت گذراندی. هم‌زمان با آن لئو در سلولی شب را سپری کرده بود که در آن هق‌هق گریه‌ی زنی را پخش می‌کرد، با این قصد که او باور کند که صدای گریه‌ی توست تا او را به‌حرف آورند. رذالت را می‌بینی؟ محبوبیتی که گروه 1001 در حال کسب کردن بود، زنگ خطر را برای آن‌ها به‌صدا در می‌آورد، می‌ترسیدند خیابان‌ها از دست آن‌ها خارج شود. به‌همین دلیل، وحشتم از شکنجه‌ی شما به حدی شدید شده بود که قدرت تحرک را از من سلب می‌کرد. او همچنان فعال بود. خانه را از کاغذهای مسأله‌دار پاک‌سازی کرد، به‌شکلی که وقتی بعدازظهر پلیس مراجعه کرد، هیچ‌چیز به‌دست نیاورد. تنها یک ماشین‌تحریر و یک تفنگ شکاری با مجوز قانونی ‌که آن را بردند. این کل غنیمت آنان بود. صبح روز بعد مادرت برنامه‌ی دیداری را با دادستان الونسو کانو برنامه‌ریزی کرد. آن‌گونه که برایم تعریف کرد، کانو روراست اما محتاطانه برخورد کرده بود. برای او عذاب‌آور بود که کسی بپذیرد که مأموران ارتش سیگار خود را روی پوست بازداشت‌شدگان خاموش کنند و به این ترتیب آنا را به‌حرف آورند. ------------------------------------------------------ میگل دلیبس (2010-1920) از برجسته‌ترین و پرکارترین ادبای معاصر اسپانیا بود. در طول هفت دهه نوشتن، آثار زیادی از داستان و فیلمنامه تا سفرنامه و نقد برجای گذاشته است. او در بیست‌وهشت‌سالگی اولین جایزه‌ی ادبی خود را (جایزه‌ی نادال) با کتاب سایه‌ی بلند سرو به‌دست آورد و از آن زمان بی‌شک یکی از استوارترین ستون‌های ادبیات و زبان اسپانیا بود. سال‌های دراز رئیس یا عضو فرهنگستان سلطنتی زبان اسپانیا بود و در این رهگذر تقریباً تمامی جوایز ادبی مهم اسپانیا را به‌دست آورد و به‌اعتقاد بسیاری از صاحب‌نظران شایسته‌ی دریافت جایزه نوبل بود. کتاب بانوی سرخ‌پوش بر زمینه‌ی خاکستری تا حد زیادی با سبک و سیاق سایر نوشته‌های دلیبس متفاوت است و به‌گفته‌ی منتقدان، حال و هوای درونی این ادیب ارزنده است و نوشتاری از انسانیت و عشق در اوج پختگی ادبی نویسنده. این کتاب که در سال 1991 میلادی به چاپ رسید، به‌گونه‌ای با استقبال روبه‌رو شد که در کمتر از مدت دو سال، پانزده بار تجدید چاپ شد.