حیدر

« حیدر » داستانی زیبا با روایتی تازه از زندگی ابرقهرمانی پاک و عدالت­ گستر است. آزاده اسکندری  نویسندۀ توانای این کتاب توانسته است با نگاهی محققانه زندگی امام علی(ع) را با شیوه­ ای دگرگونه به تصویر بکشد و آن را در قالب «حیدر» به مخاطب منتقل نماید. هرچند حفظ حقیقت ماجرا باعث شده است تا اسلوب داستانی در کتاب کم­رنگ به نظر برسد، اما سه ویژگی مهم بکار رفته در آن  باعث شده ارتباط خوب و دلنشینی بین مخاطب و کتاب ایجاد شود؛ حفظ امانت محتوای تاریخی یکی از این ویژگی­ هاست که نویسنده کوشیده است آن را در سایه زحمات پژوهشگرانه خود به نتیجه­ ی مطلوبی برساند. دیگری چیدمان داستان است که  بر اساس سیر تاریخی و نه براساس پراکندگی موضوعی و زمانی، شکل گرفته است؛ با این ویژگی مخاطب سر درگم نشده و برعکس روایات تاریخی می­تواند تصویری منسجم از زندگی قهرمان این نوشته را در ذهن خود ثبت و نگهداری کند. روایت داستان از زبان امیرالمؤمنین(ع) از دیگر نوآوری کتاب «حیدر» است که احساس صمیميت و همزاد پنداری خوبی را به خواننده القاء می­ کند. این کتاب تلاشی زیبا در جاودانه کردن ادبیات مذهبی­ ست که می ­تواند به عنوان نمونه­ ای خواندنی گسترش یابد. «…من در مقایسه با آن‌ها وضعیت مالی خوبی نداشتم. از روزی که به مدینه آمده بودیم در مزرعه مردی یهودی کار می‌کردم تا دستم جلوی انصار دراز نباشد. روزها با تنها شترم برای نخلستان‌ها آب می‌بردم، دست‌هایم تاول می‌زد و پینه می‌بست؛ اما می‌ارزید. زیر لباس‌های ارزان‌قیمتم که اغلب پشمی، پوستی یا از لیف خرما بودند، زیرپوش زبر چهاردرهمی تن می‌کردم و در آن گرما بیل می‌زدم. تنها آرزویم در تمام عمر این بود که بتوانم نفسم را رام کنم. از لابه‌لای نخل‌ها، زیر نور خورشید، آب‌ها آرام و رام حرکت می‌کردند. کفش‌هایم از لیف خرما بود، درمی‌آوردم تا خراب نشوند. از پابرهنه راه‌رفتن توی آن آب‌وگِل لذت می‌بردم و زیرِلب قرآن می‌خواندم. گاهی هم خورشید مصاحبم می‌شد.»