کافه پولونیا: در جست‌وجوی یک واقعه از تهران تا ورشو

| در ورشو هر‌جا باشی جای زخم‌های جنگ را می‌بینی | کافه پولونیا دربارۀ «پناهندگان لهستانی» است. منصور ضابطیان در جریان سفرش به ورشو، با تعدادی بازماندۀ لهستانی که در سال 1321 به ایران وارد شدند؛ مصاحبه و به دنبال آن به شهرهایی در ایران سفر می‌رود که یا مقصد پناهندگان بوده، یا آرامگاه ابدی‌شان. او پس از جست‌وجوی نشانه‌ها و خاطره‌ها، مشاهدات خودش را از وقایع به تصویر می‌کشد. بنابراین، کتاب حاضر «سفرنامۀ لهستان» نیست اثری خواندنی و تأثیرگذار است از تلاش‌های غیرانسانی انسان برای از بین بردن هم‌نوعش. از متن کتاب چه دختران و زنانی که زیر این کار سنگین جانشان را از دست ندادند. مادر ماریا هم هر روز به جنگل می‌رود. دست‌هایی که روزی بهترین گلدوزی‌های جهان را انجام می‌داد، حالا باید تبر به دست می‌گرفت و درخت می‌انداخت. او در این کار تنها نبود. صدها شاعر، نقاش، نویسنده، افسر، پزشک و مهندس لهستانی هم داشتند همان کار را می‌کردند.