کتاب تاریخچه ی مختصر زندگی من | استفان هاوکینگ

کتاب تاریخچه ی مختصر زندگی من زندگی نامه ی استفان هاوکینگ است از زبان خودش که توسط نشر هورمزد ترجمه و منتشر شده است. استفان هاوکینگ عمر خود را صرف شرح شگفتی ها و رمز و راز کیهان کرده است. از کتاب تاریخجه ی مختصر زندگی من بیش از ده ملیون نسخه به فروش رفته و این به دلیل اشتهایی است که مردم دنیا به دانستن از زندگی مردی دارند که با اندامی ناکارآمد و مغزی شگفت انگیز، بر صندلی چرخ دارش نشسته و رازهای جهان هستی را برملا می کند؛ اینکه جهان چگونه آغز شده است؟ آیا کهکشان در حال گسترش است؟ آیا سفر در تاریخ امکان پذیر است؟ استفان هاوکینگ در پی یافتن پاسخ این پرسش ها و پرسش های بزرگ کیهانی دیگر است. آن چه هاوکینگ توجه اندکی بدان داشته و اکنون با کتاب ناریخچه ی مختصر زندگی من به آن پرداخته است. معطوف کردن نگاه خود از کیهان و هستی یه خویشتن است؛ تا به خوانندگان این امکان را دهد که نگاهی به زندگی خصوصی ش بیاندازند. کتاب تاریخچه ی مختصر زمان همچون نامه ی وداع مردی است که در حالی که با مرگ زودهنگام دیدار کرده بود. زندگی باشکوهی را سپری کرده است. پاراگرافی از کتاب تاریخچه ی مختصر زندگی من در سال 1990، کیپ تورن بیان کرد که ممکن است سفر به گذشته یا گذار از «کرم چاله» ممکن باشد. در آن هنگام فکر کردم که بررسی اینکه آیا سفر در زمان با قانون های فیزیک مجاز است یا خیر، می تواند مفید است. آزادانه تحقیق کردن درباره ی سفر در زمان، به دلیل های بسیاری می تواند دردسرزا باشد؛ برای مثال اگر مطبوعات مسئله ی سرمایه گذاری حکومت ها بر تحقیق درباره ی سفر در زمان متوجه شوند، ممکن است به خاطر هدر رفتن پول مردم، خشمی عمومی ایجاد شود و یا این پژوهش ها جزو فعالیت های نظامی قلمداد شود. ولی از این دیدگاه هم می توان نگاه کرد که چطور ممکن است در جهان از خود محافظت کنیم اگر روس ها یا چینی ها بتوانند در زمان سفر کنندو ما نتوانیم؟ آن ها ممکن است «استالین» و «مائو» را به امروز بازگردانند. در مجامع فیزیک، تعدا کمی از ما جسارت کافی برای کار بر روی موضوعی که برخی آن را شوخی و از نظر سیاسی نادرست می دانند، داریم. برای همین ما تمرکزمان را با استفاده از لفظ های فنی چون «تاریخچه های ذره هایی که بسته هستند»، که جمله هایی رمزی برای بررسی پدیده ی سفر در زمان هستند، مخفی می کنیم. در واقع باوجود آنکه ابر مرگ بر آینده ام سایه افکنده بود، در کمال ناباوری، از زندگی لذت می بردم. نخستین توصیف علمی سفر در زمان، در سال 1689، توسط سرایزاک نیوتون ارئه شد؛ کسی که بر کرسی استادی ریاضیات لوکاسی کمریج نشسته بود، صندلی که بعد ها من بر آن تکیه زدم؛ اگرچه صندلی او مانند من برقی نبود! در نطریه ی نیوتون، زمان مطلق بود و بدون وابستگی پیش می تاخت و یچ بازگشتی به دوران پیشین وجود نداشت. ولی با رابطه مند شدن نظریه ی نسبیت عام انیشتین، شرایط تغییر کرد، نظریه ای که در آن زمان- فضا، منحنی بود و با ماده و انرژی در جهان خمیده می شد. زمان همچنان به طور محلی پیش می رفتف ولی اکنون این احتمال وجود داشت که فضا- زمان به اندازه ای خمیده شود که بتوان با حرکت بر مسیری به پیش، از نقطه ی خروج خود بازگردد. بیوگرافی استفان هاوکینگ استفان هاوکینگ در هشتم ژانویه ی 1942 دقیقا 300 سال بعد از مرگ گالیله به دنیا آمد. فرانک، پدر استفان پزشک ماهری بود که از دانشگاه آکسفورد فارغ التحصیل شده بود. مادرش نیز در دانشگاه آکسفورد تحصیل کرده بود و در روزگار جوانی در شغل های متنوعی فعالیت کرده بود، او برای دوره ی مامور مالیات بود.  هاوکینگ یکی از بزرگترین نظریه پردازان حوزه ی فیزیک و کیهان شناسی در دنیا بود. او در سمت مدیر تحقیقات مرکز کیهان شناسی نظری در دانشگاه کمبریج فعالیت می کرد. معادله تابش هاوکینگ یکی از بزرگ ترین دستاوردهای علمی او محسوب می شود. هاوکینگ پس از سال ها فعالیت در حوزه های علمی در سن 76 سالگی درگذشت.