مدرسه دارالفنون

میرزا تقی خان در سال 1264 قمری به همراه ناصرالدین میرزا، ولیعهد، ازآذربایجان به تهران وارد شد و در  همان سال و پس از این‌که ناصرالدین میرزا را بر تخت سلطنت نشاند، به عنوان اولین صدراعظم او منصوب شد و ناصرالدین شاه به او لقب «امیرکبیر» اعطا کرد. امیرکبیر پس از رسیدن به صدارت، درصدد برآمد تا زمینه ترقی ایران را فراهم کند. سنگ بنای دارالفنون در اوایل سال 1266 قمری (1850 م) در زمینی واقع در شمال شرقی ارگ سلطنتی که پیش از آن، سربازخانه (محل مشق سربازان) بود، نهاده شد. نقشه آن را میرزا رضای مهندس‌باشی از روی عمارت ولیچ در انگلستان کشید، محمدتقی خان معمارباشی دولت، آن را ساخت و  شاهزاده بهرام میرزا به کار بنّایی آن رسیدگی می‌کرد. اعزام محصل به خارج از کشور در دوره قاجار، پیشینه احداث مدارس نوین در ایران، فکر ایجاد مدرسه دارالفنون، چگونگی احداث و اجزا و قسمت ‌ های مختلف مدرسه، افتتاح مدرسه، نحوه عملکرد دارالفنون در بدو تأسیس، و دارالفنون در بافت شهر و ویژگی ‌ های معماری آن مطالب مطرح ‌ شده در کتاب مدرسه دارالفنون هستند. چاپ و ویرایش دوم 1395؛ 36 صفحه پالتویی نیم گلاسه رنگی