مهرویی و مستوری

نویسنده در این کتاب با بررسی نوع ادبی و شیوه بازآفرینی نظامی این حقیقت را آشکار می کند که خسرو و شیرین در زمینه داستان پردازی از نوپردازی ها و ظرایفی برخوردار است که از یک سو می تواند دستمایه ای برای بازآفرینی نمایشنامه و فیلمنامه قرار گیرد و ازسوی دیگر در شیوه بازآفرینی الهام بخش است. حیاتی در این اثر کوشیده تا ترکیب ماجراهای اصلی و فرعی خسرو و شیرین را تحلیل کند و شخصیت های داستان نظامی را در قالب تئاتر یا سینما معرفی کند. او کشمکش های مهیج این داستان را با کنش های یک اثر دراماتیک مقایسه می کند و به این نتیجه می رسد که نقطه مشترک داستان نظامی با یک نمایشنامه استاندارد در گفت وگو هاست. حیاتی با تحلیل ساختار این گفت و گوها می کوشد تا راهی را برای تصویری کردن منظومه خسرو و شیرین را به مخاطبش ارائه دهد.