محتواگرایی و تولید علم

محتواگرایی و تولید علم ناظر به نقد رویکردهای قالب‌ گرایانه، کمی و اثبات‌ گرایانه حاکم بر نظام آموزش رسمی ما است که می‌کوشد متأثر از یک نحله شناخت‌ شناسی منسوخ و مطرود و با قرار دادن چهره‌های آکادمیک و دانشگاهی در چنبره‌ای محدود و با تحمیل شاخص‌هایی کمی و محتوا گریز و با اهرم‌های تبلیغی و بعضا هژمونیک در اختیار، کشور را از به‌ اصطلاح عقب‌ ماندگی علمی نجات دهد. بیگانگی دست‌ اندرکاران نظام آموزشی با مباحث ظریف و پیچیده معرفت‌ شناسی و به عبارتی فرو افتادن در معرفت‌ شناسی بی‌ریشه و معرفت‌ سوز پوزیتیویسم و غفلت آنان از نسبت علم با فرهنگ و جامعه، باعث شده است تا اولا تلاش‌ها و آثار عمیق و تعیین‌ کنندۀ غیر اثبات‌ گرایانه بسیاری از خردورزان و اندیشمندان داخلی نادیده یا به هیچ گرفته شود و ثانیا تمام انگیزه و تلاش دانشگاهیان به مسیر باریکی از معرفت‌های بشری به نام معرفت تجربی، آن هم با رویکرد خاص و ابزارها و شیوه‌های قالبی، هدایت شود. ناآشنایی با نحله‌های معرفت‌ شناسی و جامعه‌ شناسی علم باعث شده است تا در عمل مراکز علمی ما تبدیل به حاشیه‌های علمی و فرهنگی غرب شوند و از نگاه‌های بومی و پاسخ‌ گویی به نیازهای جامعه خود باز مانند و حس غرور، جهت‌دار و صحیح ناشی از نگاهی نو و خلاق به پدیده‌ها و انگیزه طرحی نو در افکندن، تحقیر و به عنوان پدیده‌ای مرضی تفسیر شود.