معمای استبداد و دموکراسی در ایران

چرا نهادهای سیاسی در ایران توسعه پیدا نمی‌کنند؟ شکوفایی زندگی بشری، منوط به تکوین و توسعة نهادهای دموکراتیکی است که از آن طریق بهترین شیوه‌های با هم زیستن فرا گرفته شوند. این نهادها، لزوماً سازوکارها، سازه‌ها و ساختمان‌های عینی نیستند، بلکه اخلاقیات و ارزش‌های یک جامعه را شامل می‌شوند. حال، به تعبیر بسیاری، ما ایرانیان در «بزنگاه‌های تاریخی» گوناگون، فرصت‌های گران‌قدری را برای تکوین و توسعة این نهادها به‌دست آورده‌ایم، منتهی به علل گوناگون این فرصت‌ها دود شدند و به هوا رفتند. از این جهت، در این کتاب تلاش می‌شود تا طرح بحثی در تبیین آن علل با بازاندیشی در نقش نهادهای داخل (در تقابل با نظریة توطئه) ارائه شود و از این طریق دریچه‌ای برای بازخوانی برخی مهمترین رخدادهای تاریخ معاصر ایران باز گردد.