من جسیکا چِن نیستم (چاباموچی)

داستان با جِنا چن آغاز می‌شود، دختری معمولی که همیشه در سایه‌ی دختر عمویش، جسیکا، زندگی کرده. جسیکا زیبا، باهوش و موفق است و به‌تازگی در دانشگاه هاروارد قبول شده، درحالی‌که جِنا احساس می‌کند در زندگی عقب مانده و تنها چیزی که نصیبش شده، احساس شکست و بی‌ارزشی است. یک شب، جِنا آرزو می‌کند می‌توانست جای جسیکا باشد. صبح روز بعد، آرزویش به‌طرز عجیبی برآورده شده و در بدن جسیکا از خواب بیدار می‌شود. زندگی به‌عنوان جسیکا، اول شبیه به تحقق رؤیایی دیرینه است اما طولی نمی‌کشد که جِنا به رازها و اضطراب‌هایی که در پس این زندگی ظاهراً بی‌نقص پنهان شده‌اند، پی‌ می‌برد. از آن بدتر، متوجه می‌شود که هیچ‌کس، حتی پدر و مادر خودش، دیگر جِنا چن را به‌خاطر نمی‌آورد، گویی هرگز وجود خارجی نداشته است. حالا جِنا باید تصمیم بگیرد که آیا زندگی به‌عنوان جسیکا ارزش از دست دادن خودش را دارد؟ من جسیکا چن نیستم از زاویه دید تازه‌ای به مسئله‌ی هویت می‌پردازد، بر مخاطب تأثیری ماندگار می‌گذارد و یادآور می‌شود: گاهی برای پیدا کردن خود، باید جرئت کنی هیچ‌کسی جز خودت نباشی.