من و مرشدم

در کتاب من و مرشدم می خوانید: هشتصد و پنجاه و سه اتفاق هولناک در دوران نوجوانی برای من رخ داد. در این دوران بود که من با مرشدم که نونوفرانکی نام داشت، آشنا شدم. البته خیلی از شما نمی دانید مرشد کیست، اما من می دانم، پس وظیفه دارم که شما را از این موضوع باخبر کنم. دیر یا زود مرشدی سر راهتان قرار می گیرد و زندگی و مرگ شما بستگی به برخوردی دارد که با او می کنید. ممکن است اول کار تشخیص ندهید با مرشدتان روبه رو شده اید. ممکن است او موقعی ظاهر شود که شما سر کلاس تاریخ تکه کاغذی را گلوله کرده اید و دارید به طرف معلمتان پرتاب می کنید یا اینکه موقع خریدن همبرگر از اغذیه فروشی محلتان، دارید بیشتر از حد مجاز، از ظرف روی پیشخوان آدامس برمی دارید. حتی ممکن است پدر و مادرتان او را به صرف چای و بیسکویت یا تماشای خانه نوسازی شده تان دعوت کرده باشند. ممکن است موقع دست دادن با او، کمی ترس برتان دارد، اما لبخند او به شما قوت قلب می بخشد. او از شما دعوت می کند که دوستش شوید و از کارهایش پیروی کنید و شما در نگاه او، هم مهر و محبت می بینید و هم هیبت و صلابت. مرشد شما موقعی به طرفتان می آید که به او احتیاج مبرم داشته باشید. کارهای او شما را به گریه می اندازد، اما بزر گترین رازهای زندگی را بهتان می آموزد. اگر تا موقع تمام کردن این کتاب، فاتحه تان خوانده نشده باشد، آن وقت خواهید فهمید که من چه طور از دوران نوجوانی جان سالم به در بردم و راز این مسئله بر شما آشکار خواهد شد. به نظر رئیس بهداری این کتاب ضرری برای سلامتی شما ندارد، اما شاید دلیل حرف این زن آن باشد که هنوز کتاب را نخوانده است.