موجودات به غایت باهوش

کتاب موجودات به غایت باهوش، جزو داستان‌های تاثیرگذار و احساسی از شلبی ون پلت است که برای اولین بار در سال 2022 منتشر شد و مخاطبان زیادی را جذب کرد. در این کتاب، قدرت امید، همدلی و دوستی در قالب داستانی غیرمعمول بیان شده‌است. این داستان از زبان شخصیت‌های مختلف زنی مسن به نام توا سالیوان، هشت‌پای غول‌پیکر به نام مارسلوس روایت می‌شود. اصلی‌ترین پیام کتاب موجودات به غایت باهوش، اهمیت ارتباطات انسانی، بازسازی خود پس از غم و درک معنای زندگی است. نویسنده با بیانی ساده اما تاثیرگذار توانسته در خواننده حس خوب ایجاد کند. کتاب کتابفروشی گمشده برای علاقمندان به این کتاب نیز می‌تواند مناسب باشد. بهترین جملات کتاب موجودات به‌غایت باهوش درک می‌کند چه حس‌وحالی دارد که هرگز نتوانی از حرکت بایستی، مبادا توان نفس‌کشیدنت را از دست بدهی. خدا می‌داند که تُوا چه اندازه از چنین شغلی بیزار است، اینکه مجبور باشد تمام روز با آدم‌ها گفت‌وگو کند. سعادت برای گونهٔ انسانی با نادانی محض به دست می‌آید! اینجا، در قلمروِ حیوانات، نادانی خطرناک است. فکر کنم تو از اون‌هایی باشی که تا حالا کلی فرصت داشته، فرصت‌هایی که حتی متوجهشون نمی‌شی. می‌ذاری همه‌شون از دستت برن. چرا آدم‌ها نمی‌توانند از میلیون‌ها کلمه‌ای که دارند، کمک بگیرند و به همدیگر بگویند که چه می‌خواهند؟ دریا هم رازدار بسیار خوبی است. یکی از آن رازها را هنوز با خودم دارم، رازی از اعماق دریا. این زن‌ها همیشه مادربودنِ خود را به نمایش گذاشته و آن را با صدای بلند فریاد زده‌اند؛ اما تُوا مادری‌اش را در عمق وجودش نگاه می‌دارد؛ همچون گلوله‌ای قدیمی که تا اعماق قلب فرورفته، دور از انظار. این اتفاقات کوچک چه درس‌های عجیبی در خود دارد. هر تصمیم کوچک دراین‌باره که کدام مسیر را انتخاب کنید، دقیقاً تعیین می‌کند که چگونه و چه زمانی به مقصد خواهید رسید. سال گذشته، او هر دو را در عرض چند ماه از دست داد. تُوا گاهی با خود می‌اندیشد که شاید بهتر همین باشد، اینکه مصیبت‌ها با هم رخ دهند تا زخم روی زخمی بیاید که هنوز تازه است، تا همه‌چیز با هم تمام شود. تُوا می‌دانست که ناامیدی عمق محدودی دارد. هنگامی که روح و جانت به سوگ آغشته شد، سوگِ بیشتر به‌سادگی به سوگ موجود اضافه و سرریز می‌شود. متن پشت جلد کتاب موجودات به‌غایت باهوش مکاشفه‌ای است در باب رفاقت، سوگ و امید. داستانی درباره‌ی رابطه‌ی نامتعارف زنی سوگوار با هشت‌پایی غول پیکر. توا سالیوان پس از مرگ همسر، در مقام نظافتچی شیفت شب آکواریوم خلیج سوول شروع به کار می‌کند. او سی سال آزگار است که با مشغول‌بودن و مشغول‌ماندن، رنج‌های خود را تاب آورده است؛ درست از زمانی که پسر هجده‌ساله‌اش، اریک، به‌شکل مرموزی در دریا ناپدید شد. زندگی توا وقتی تغییر می‌کند که با مارسلوس آشنا می‌شود؛ هشت‌پای غول‌پیکر آرامی که روزهای آخر عمر خود را در آکواریوم سپری می‌کند. هوش بالای مارسلوس در تصور هیچ انسانی نمی‌گنجد. مارسلوس از آدم‌ها، همان موجوداتی که او را اسیر کرده‌اند، گریزان است. اما نجات او به دست توا، آغاز رفاقتی است که پرده از اتفاقات گذشته‌ی زندگی توا بر می‌دارد و آینده‌ای بسیار متفاوت از آن چه هر دو تصور می‌کردند، برای‌شان رقم می‌زند. گاهی با نگاهی دقیق‌تر به گذشته، قادر به کشف آینده‌ای خواهیم بود که زمانی ناممکن به نظر می‌رسید. من این‌جا تنها هستم. شاید تنهایی‌ام کم می‌شد اگر کسی را داشتم که رازهایم را با او قسمت کنم. رازها همه جا هستند. بعضی آدم‌ها مملو از رازند. چطوری‌هاست که منفجر نمی‌شوند؟! شاید این همان ویژگی بارز گونه‌ی انسانی است: مهارت‌های ارتباطی افتضاح. ناگفته نماند که گونه‌های دیگر هم اوضاع‌شان بهتر نیست؛ اما حتی شاه‌ماهی هم می‌تواند بفهمد دسته‌ای که به آن تعلق دارد به کدام جهت می‌چرخد، تا در همان جهت همنوعانش را دنبال کند. این عجیب نیست که آدم‌ها نمی‌توانند از میلیون‌ها کلمه‌ای که دارند، کمک بگیرند و به یکدیگر بگویند چه میخواهند؟! دریا هم رازدار خیلی خوبی است. یکی از آن رازها را هنوز با خودم دارم، رازی از اعماق دریا. -از متن کتاب «کتابی بی مانند و روشنی بخش» -بوک لیست «بهترین کتاب‌ها در باب سوگ راهی می‌یابند تا روشنایی را در عمق تاریکی سوگواری به تصویر بکشند. موجودات به غایت باهوش درس بزرگی در این مسیر به خواننده می آموزد.» -مجله‌ی ماری کلر