مرد غیر قابل اعتماد

مرد غیرقابل اعتماد رمان می تواند همان جیکوب باشد. او که طلاق گرفته و غیر از همراه همیشگی اش، پله، دوست دیگری ندارد شروع می کند به حضور در مراسم خاکسپاری افراد ناشناس و با زنجیره ای از دروغ هویت خود را پنهان می کند. رشته این دروغ ها بالاخره از دستش در می روند و تصمیم میگیرد عشقش به زبان و داستان را با نیازش به تعامل با انسان ها پیوند دهد. در بخشی از رمان مرد غیرقابل اعتماد می خوانید: گوتلند، مه، 2013 اگنس عزیز. قرار بود برایت نامه ای بنویسم . یادت می آید؟ یا حداقل، سعی می کردم برایت نامه ای بنویسم؟ الان در جزیره ای در دریای بالتیک هستم و لپتاپی هم روبرویم است. سمت راست لپتاپ، یک جعبة بزرگ سیگار روی میزاست که در آن، هم? چیزهایی را که نیاز دارم تا حافظه ام را یاری کنند، گذاشته ام. اتاق هتل به اندازة کافی بزرگ است و می توانم بلند شوم و در آن نه قدم به جلو و عقب بروم. وقتی داشتم فکر میکردم که چطور باید قصه ام را شروع کنم، شروع به قدم زدن کردم. کف اتاق از چوب درخت کاج است. برای قدم زدن، تنها کاری که باید بکنم این است که مسیر قدم زدن هایم را از کنار کت شلوار سه تکه ام شروع کنم و به میز باریکی که از چوب درخت ساج درست شده و یک جفت صندلی دسته دار کنارش گذاشته اند برسم. و بعد، از کنار میز و یک مبل قرمز رد شوم و مسیر باریکی شبیه به همان را پائین بیایم. به من اتاقی در کنج هتل داد هاند که از هر دو طرف چش مانداز مرد غیر قابل اعتماد زیبایی دارد. از پنجرة شمالی اتاقم، می توانم خیابان سنگفرش شدة این شهر قدیمی هانزایی را نگاه کنم و از پنجرة دیگر اتاقم که در سمت غرب واقع شده به پارک آلمدالن و به دریای دوردست خیره شوم. هوا گرم است و هر دو پنجره را کاملاً باز گذاشته ام.یک ساعت ونیم است که کنار پنجره ایستاده ام و به مردمی که در خیابان و از زیر پنجره اتاقم عبور میکنند، نگاه میکنم. بیشتر آنها شلوارک و لباسهای گشاد یا بلوزهای آستین کوتاه پوشیده اند و اکثرا توریست هایی هستند که برای عید پنجاهه به اینجا آمده اند. خیلی از آنها جفت جفت در حالی که دست دردست یکدیگر دارند، در کنار هم قدم می زنند. اما بعضی از آنها هم در گروه های بزرگ و پر سروصدا مثل سیلی در خیابان روان می شوند و رو به جلو حرکت میکنند.