نیمرُخ تابستان

مجموعه شعر “نیمرُخ تابستان” سرودۀ جواد کلیدری گزیده ای از متن کتاب 1 در آستانۀ در، ایستاده پیرمرد با نگاهی به دوردست­ها بی کلامی که بگوید او با دمنوش اسطوخودوس، با آرامش آلزایمر ساکت است و آفتابِ آذر شقیقه­هایش را نوازش می­کند پیرمرد گوش به صدای گرفتۀ قلبش دارد و موش­ها صفحه­ها را یک‌درمیان خورده­اند در سرش شب نزدیک می­شود و خاطره­ای صدایش می­زند به اسم کوچک لب­های پیرمرد گشوده می­شود به لبخند و این­طوری زیباتر است با دندان عاریۀ طلایش. 2 خورشید به جایی ناپیدا می­تابید من در اندیشه بودم یکی گفت: فصلی بگو از گفتار ابواسحاق نیشابوری گفتم: «ای آدم!» آدم از هوش رفت در خطابم… آه از عشق، آه از ریختنِ دل! 3 پاییز، خبر مرگ است سمّی که منتشر می­شود بین دست­ها و دهان­ها و درختان باید بگذرند با بار شیشه چون احتیاط زنان در ماه­های واپسین بارداری… تو اگر پنجره را بگشایی سَمن­ها رنگ می­گیرند در باغچه و اندوه، می­پرد از روی شمعدانی­ها پنجره را اگر بگشایی سال تحویل می­شود ای پادشاه پری­ها، ای ثلاثۀ غسّاله! 4 نخستین جدایی چگونه اتفاق افتاد؟ اولین عاشق چگونه از کوچه گذشت با بار سنگین فراق؟ تو رفته­ای و تلفن، سعی می­کند شماره­ات را بگیرد می­خواهد برایت پیامی بفرستم تلفنِ بیچاره­ام درک درستی ندارد از دوری. 5 تعزیه؛ سرگردانیِ بوی کافور در میان شاخه­های پرمیوه نَشتِ غم که چون چربی می­نشیند روی برگ­ها و سرخیِ سیب­ها را می­گیرد حسرت­بار است مرگ در تابستان؛ پنجره­های گشوده عصرهای کشدار و ناکامیِ آدمی زیر طاقِ لاجوردی در فصلِ کار می­افتد برگی در برکۀ نزدیک، ساده نیست ساکت ­شدنِ دست­ها و چشم­ها فرق می­کند این فراق فرق می­کند مرگ در تابستان غم مضاعفی دارد چون نقش گل ختمی بر پردۀ اتاق. موسسه انتشارات نگاه مجموعه شعر “نیمرُخ تابستان” سرودۀ جواد کلیدری موسسه انتشارات نگا ه