نوری بر فراز دار

داستان‌هایی که از انقلاب اسلامی سخن می‌گویند و این حادثه بزرگ را محور و موضوع خود قرار می‌دهند، معمولاً در حول و حوش سال‌های انقلاب روی می‌دهند. اما شهناز زندی‌نژاد عقربه زمان را به عقب‌تر کشیده و انقلاب را از جایی دیده است که تازه در حال شکل گرفتن و جوانه زدن بوده است. یعنی سال 1343 و تبعید امام خمینی به ترکیه. از این منظر، داستان او جذابیت و نوآوری خاصی دارد؛ چراکه به ریشه‌های انقلاب و عدالت‌خواهی و آرمان‌جویی مردم ایران پرداخته است. او بی‌آنکه به ورطه شعارزدگی و کلی‌گویی بیفتد یا فضایی سیاه و سفید ترسیم کند، نشان داده است که چگونه رفتار ظالمانه نظامیان رژیم پهلوی، آهسته آهسته بذر قیام را در دل مردم نشانده است. در این میان، نویسنده از نقش مهم و اثرگذار روحانیون و مساجد هم غافل نبوده و به درستی انگیزه‌های دینی و معنوی مردم را در این به پا خاستن و مبارزه، به تصویر کشیده است.