ویتگنشتاین و تشبیه نفس به چشم
۱۶۰
صفحه
۱۴۰۴
سال چاپ
رقعی
قطع
شومیز
نوع جلد
کتاب ویتگنشتاین و تشبیه نفس به چشم مجموعهای از مقالات تفسیری دربارۀ زندگی و اندیشۀ لودویگ ویتگنشتاین است که با هدف ارائۀ تصویری نسبتاً فشرده اما چندوجهی از پروژۀ فلسفی ویتگنشتاین و جایگاه او در فلسفۀ قرن بیستم تدوین شده است. نویسندگان مقالات از چهرههای شناختهشدۀ فلسفۀ تحلیلیاند؛ از جمله نورمن مالکوم، جان پاسمور و دیوید پرز. نخستین مقاله، نوشتۀ نورمن مالک
فروشنده
کتابجم
بیش از ۲۰ هزار فروش موفق با رضایت ۵ ستاره
گارانتی ۳۰ روزه کیفیت کتاب
- ارسال سریع به سراسر کشور
- تضمین اصالت کتاب از ناشر معتبر
- پرداخت امن از درگاه بانکی
مشخصات کتاب
- دستهبندی
- فلسفه
- شناسه کالا
- kj-155760
- شابک
- ۹۷۸۹۶۴۶۶۴۱۲۴۲
- تعداد صفحه
- ۱۶۰
- قطع
- رقعی
- نوع جلد
- شومیز
- وزن
- ۱۸۳ گرم
- سال انتشار شمسی
- ۱۴۰۴
دیدگاههای کاربران
اگر این کتاب را دوست داری
دیگران، ماسیمو پیلیوچی
ترجمهی مهدی رضایی
کرگدن
جمعی از نویسندگان
ترجمهی مسعود علیا(سر ویراستار)
ققنوس
ویلهلم دیلتای
ترجمهی منوچهر صانعی دره بیدی
ققنوس
کتابهای بیشتر از دیگران
مشاهدهی همهدیگران، ماسیمو پیلیوچی
ترجمهی مهدی رضایی
کرگدن
دیگران، رضاعلی نوروزی
یار مانا
دیگران، رویا ابطحی
یار مانا
دیگران، رویا ابطحی
یار مانا
دیگران، رویا ابطحی
یار مانا
کتابهای بیشتر از هرمس
مشاهدهی همه
توضیحات
کتاب ویتگنشتاین و تشبیه نفس به چشم مجموعهای از مقالات تفسیری دربارۀ زندگی و اندیشۀ لودویگ ویتگنشتاین است که با هدف ارائۀ تصویری نسبتاً فشرده اما چندوجهی از پروژۀ فلسفی ویتگنشتاین و جایگاه او در فلسفۀ قرن بیستم تدوین شده است. نویسندگان مقالات از چهرههای شناختهشدۀ فلسفۀ تحلیلیاند؛ از جمله نورمن مالکوم، جان پاسمور و دیوید پرز. نخستین مقاله، نوشتۀ نورمن مالکوم، به شرح احوال و آرای ویتگنشتاین اختصاص دارد و تصویری موجز از زندگی فکری او، نسبتش با فلسفۀ دانشگاهی، و دگرگونیهای بنیادین اندیشهاش از دورۀ رسالۀ منطقی–فلسفی تا آثار متأخر ارائه میدهد. جان پاسمور در دو مقاله به زمینۀ فکری رسالۀ منطقی–فلسفی و نسبت ویتگنشتاین با سنت تحلیلی و جریان فلسفۀ زبان عرفی میپردازد و مسیر تحول اندیشۀ او را از نگاه منطقگرایانۀ اولیه به رویکرد کاربردمحورِ متأخر دنبال میکند. پاسمور در مقالۀ «برخی فیلسوفان کیمبریج و “تراکتاتوسِ” ویتگنشتاین» به زمینۀ فکری و فلسفیِ رسالۀ منطقی–فلسفی میپردازد و نسبت ویتگنشتاین را با فضای فلسفی کیمبریج و چهرههایی چون راسل و مور بررسی میکند. مقالۀ دوم پاسمور با عنوان «ویتگنشتاین و فلسفۀ زبان عرفی» به پیوند و گسست میان ویتگنشتاین و جریان «فلسفۀ زبان عرفی» میپردازد و تحولات فکری او را از دورۀ متقدم به دورۀ متأخر دنبال میکند؛ تحولی که در آن مسئلۀ معنا از چارچوبهای صوری فاصله میگیرد و به کارکردهای زبانی در زندگی روزمره گره میخورد. مقالۀ پایانی کتاب «ویتگنشتاین و تشبیه نفس به چشم» نوشتۀ دیوید پرز است که عنوان کتاب نیز از آن گرفته شده. این مقاله به یکی از تمثیلهای مشهور ویتگنشتاین میپردازد: تشبیه «نفس/خود» به «چشم». همانطور که چشم ابزار دیدن است اما خود در میدان دید قرار نمیگیرد، «من» نیز در تجربۀ جهان حاضر است اما نه بهصورت یک شیء درونجهانی که بتوان دربارهاش گزارشی توصیفی داد.