پنجره های همیشه باز

ده بزرگی منادی شعر متعهد و دردمند اجتماعی است و این احساس مسئولیت در برابر جامعه از بارزترین شاخصه های شعر اوست. شعر محلی او ضمن شیرینی و جاذبه های فراوان با نگاهی بهره ور از طنز، ارزش ها و اصالت های فراموش شده را یادآوری می کند. و بر بی ریشگی و سست مایگی منبعث از تقلید رفتارهای بی خردانه می تازد و آن را به سخره می گیرد و هویت ملی و میهنی را معرفی می کند. احد در غزل عاشقانه نازک خیالی و شور عاشقانه را با کشف مضامین ناب و در غزل عارفانه از منظر جهانبینی عمیق، ظرایف رابطه انسان با طبیعت، انسان با جانداران، انسان با انسان و رابطه آدمی با خویشتن و رابطه با جهان آفرین را از چشم انداز تقدیس و تعظیم عظمت پروردگار بیان می کند گزیده متن در عالم شعر و شاعری سهم شعر آیینی، سهمی بزرگ و ویژه است. شعر آیینی ره آورد سلوک شاعران در خلوت آسمانی اهالی ملکوت و توصیف زمینیان آسمانی یا آسمانیان زمینی است. شاعر شعر آیینی، حاصل تأمل یا الهام و شهود و مکاشفه اش در عوالم بی لکّه و غبار معنوی و الهی را بازمی گوید و ادراک خویش از زیبایی ها و زیبایان خدایی را به واژه ها و سروده ها می بخشد و این دفتر نمونه ای از چنین ادراک و سلوکی است. احد ده بزرگی نامی آشنا در شعر امروز مذهبی و آیینی است. مردی از خطه حافظ و سعدی و وصال و اهل سوز و شور دینی و به ویژه عشق عاشورایی که همه هستی و وجودش را لبریز ساخته است. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌