آنچه کتاب ابتدا تراژدی سپس مضحکه ارائه می‌‌دهد نه تحلیلی بی‌طرفانه از بحران‌ مالی، بلکه خوانشی متعهدانه و به‌شدت جانبدارانه است. چراکه حقیقت جانبدارانه است و تنها زمانی دست‌یافتنی و از این‌رو جهان‌شمول است که طرفی را بگیریم. البته طرفی که در اینجا اتخاذ می‌شود، کمونیسم است. پیام اخلاقی: زمان حق‌السکوت اخلاقی و لیبرال‌دمکراتیک به سر آمده است. طرف ما دیگر نباید عذرخواهی کند، آن‌ هم زمانی که طرف مقابل، آغازی بهتر و زودتر داشته است.

بخشی از کتاب ابتدا تراژدی سپس مضحکه:1500

فشار دائم رای انتخاب نه تنها جهل نسبت به ابژه‌ی گزینش، بلکه به‌شکلی بنیادی‌تر، عدم امکان سوبژکتیو پاسخ‌گویی به پرسش میل را شامل می‌شود. زمانی که لاکان هدف میل را به‌عنوان چیزی اصالتا از‌دست‌رفته تعریف می‌کند، منظور او صرفا این نیست که ما هرگز نمی‌دانیم به چه‌چیزی میل داریم و محکومیم به جست‌و‌جوی ابدی برای ابژه‌ی«حقیقی» که مغاک میل به‌معنای عینی کلمه است، حال آنکه تمامی ابژه‌های قطعی صرفا جانشین‌های مجازی آن هستند.