رمان “انجمن نکبت زده ها” نوشته ی “سلمان امین”، داستانی است با پس زمینه ی اجتماعی که در خیابان های تهران و در یک پمپ بنزین متروکه در جنوب شهر رخ می دهد. در این داستان، شاهد زندگی سربازی هستیم که به دنبال حل یک مشکل خانوادگی، به اجبار از پادگان می گریزد و همین مساله، شرایط او را پیچیده تر از قبل می کند. داستان از زاویه ی دید سوم شخص یا دانای کل روایت می شود و با وجود اینکه قهرمان اصلی یک نفر است، هر یک از شخصیت های “انجمن نکبت زده ها” از “سلمان امین”، قصه ی مربوط به خودشان را دارند و این داستان ها گاهی در هم می پیچند و از هم تاثیر می گیرند. نویسنده در این کتاب، بعد دیگری از تهران را به تصویر می کشد؛ جنبه ای ناخوشایند که انعکاس دردهای عمیق و زخم های مهیب است و برای توصیفشان، باید از ابتدا به آن ها پرداخت. این بار دومی است که “سلمان امین” از شهر جهت بازنمایی واقعیت های تلخ و ناخوشایند زندگی بهره گرفته است. او برای عرضه ی داستان زندگی شخصیت هایش، به جذابیت ها و زیبایی های شهر رجوع نکرده است، بلکه شهر را به عنوان بستری قرار داده که هویت شخصیت ها در آن شکل گرفته است. “انجمن نکبت زده ها” در پمپ بنزین متروک جنوب تهران، جایی است که چند کارتن خواب، هر یک به بهانه ای به آن جا می روند و کم کم گرداب حوادث، پیرامون این نقطه ی صفر شکل می گیرد. دیدگاه روایت “سلمان امین” در این اثر کلاسیک است و با بازآفرینی موفق وی از شخصیت انسان ها، توانسته یک داستان قابل لمس و باورپذیر را ارائه دهد.